interprĕtor - Diatesi attiva
(interprĕtor, interprĕtāris, interpretatus sum, interprĕtāri)
verbo transitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
interprĕtor
II sing.
interprĕtāris, interprĕtāre
III sing.
interprĕtātur
I plur.
interprĕtāmur
II plur.
interprĕtamĭni
III plur.
interprĕtantur
IMPERFETTO
I sing.
interprĕtābar
II sing.
interprĕtabāris, interprĕtabāre
III sing.
interprĕtabātur
I plur.
interprĕtabāmur
II plur.
interprĕtabamĭni
III plur.
interprĕtabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
interprĕtābor
II sing.
interprĕtabĕris, interprĕtabĕre
III sing.
interprĕtabĭtur
I plur.
interprĕtabĭmur
II plur.
interprĕtabimĭni
III plur.
interprĕtabuntur
PERFETTO
I sing.
interpretatus, a, um sum
II sing.
interpretatus, a, um es
III sing.
interpretatus, a, um est
I plur.
interpretati, ae, a sumus
II plur.
interpretati, ae, a estis
III plur.
interpretati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
interpretatus, a, um eram
II sing.
interpretatus, a, um eras
III sing.
interpretatus, a, um erat
I plur.
interpretati, ae, a eramus
II plur.
interpretati, ae, a eratis
III plur.
interpretati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
interpretatus, a, um ero
II sing.
interpretatus, a, um eris
III sing.
interpretatus, a, um erit
I plur.
interpretati, ae, a erimus
II plur.
interpretati, ae, a eritis
III plur.
interpretati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
interprĕter
II sing.
interprĕtēris, interprĕtēre
III sing.
interprĕtētur
I plur.
interprĕtēmur
II plur.
interprĕtemĭni
III plur.
interprĕtentur
IMPERFETTO
I sing.
interprĕtārer
II sing.
interprĕtarēris, interprĕtarēre
III sing.
interprĕtarētur
I plur.
interprĕtarēmur
II plur.
interprĕtaremĭni
III plur.
interprĕtarentur
PERFETTO
I sing.
interpretatus, a, um sim
II sing.
interpretatus, a, um sis
III sing.
interpretatus, a, um sit
I plur.
interpretati, ae, a simus
II plur.
interpretati, ae, a sitis
III plur.
interpretati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
interpretatus, a, um essem
II sing.
interpretatus, a, um esses
III sing.
interpretatus, a, um esset
I plur.
interpretati, ae, a essemus
II plur.
interpretati, ae, a essetis
III plur.
interpretati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
interprĕtāre
II plur.
interprĕtamĭni
FUTURO
II sing.
interprĕtātor
III sing.
interprĕtātor
II plur.
III plur.
interprĕtantor
INFINITO
PRESENTE
interprĕtāri
PERFETTO
Singolare:
interpretatus, a, um esse
Plurale:
interpretati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
interpretatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
interpretatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
interprĕtans, antis
FUTURO
interpretatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
interpretatum
Passivo:
interpretatu
GERUNDIO
Genitivo:
interprĕtandi
Dativo:
interprĕtando
Accusativo:
interprĕtandum
Ablativo:
interprĕtando
GERUNDIVO
interprĕtandus, a, um
interprĕtor v. tr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis