intermĭnor - Diatesi attiva


(intermĭnor, intermĭnāris, interminatus sum, intermĭnāri)

verbo transitivo deponente I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
intermĭnor
II sing.
intermĭnāris, intermĭnāre
III sing.
intermĭnātur
I plur.
intermĭnāmur
II plur.
intermĭnamĭni
III plur.
intermĭnantur
IMPERFETTO
I sing.
intermĭnābar
II sing.
intermĭnabāris, intermĭnabāre
III sing.
intermĭnabātur
I plur.
intermĭnabāmur
II plur.
intermĭnabamĭni
III plur.
intermĭnabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
intermĭnābor
II sing.
intermĭnabĕris, intermĭnabĕre
III sing.
intermĭnabĭtur
I plur.
intermĭnabĭmur
II plur.
intermĭnabimĭni
III plur.
intermĭnabuntur
PERFETTO
I sing.
interminatus, –a, –um sum
II sing.
interminatus, –a, –um es
III sing.
interminatus, –a, –um est
I plur.
interminati, –ae, –a sumus
II plur.
interminati, –ae, –a estis
III plur.
interminati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
interminatus, –a, –um eram
II sing.
interminatus, –a, –um eras
III sing.
interminatus, –a, –um erat
I plur.
interminati, –ae, –a eramus
II plur.
interminati, –ae, –a eratis
III plur.
interminati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
interminatus, –a, –um ero
II sing.
interminatus, –a, –um eris
III sing.
interminatus, –a, –um erit
I plur.
interminati, –ae, –a erimus
II plur.
interminati, –ae, –a eritis
III plur.
interminati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
intermĭner
II sing.
intermĭnēris, intermĭnēre
III sing.
intermĭnētur
I plur.
intermĭnēmur
II plur.
intermĭnemĭni
III plur.
intermĭnentur
IMPERFETTO
I sing.
intermĭnārer
II sing.
intermĭnarēris, intermĭnarēre
III sing.
intermĭnarētur
I plur.
intermĭnarēmur
II plur.
intermĭnaremĭni
III plur.
intermĭnarentur
PERFETTO
I sing.
interminatus, –a, –um sim
II sing.
interminatus, –a, –um sis
III sing.
interminatus, –a, –um sit
I plur.
interminati, –ae, –a simus
II plur.
interminati, –ae, –a sitis
III plur.
interminati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
interminatus, –a, –um essem
II sing.
interminatus, –a, –um esses
III sing.
interminatus, –a, –um esset
I plur.
interminati, –ae, –a essemus
II plur.
interminati, –ae, –a essetis
III plur.
interminati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
intermĭnāre
II plur.
intermĭnamĭni
FUTURO
II sing.
intermĭnātor
III sing.
intermĭnātor
II plur.
–
III plur.
intermĭnantor
INFINITO
PRESENTE
intermĭnāri
PERFETTO
Singolare:
interminatus, –a, –um esse
Plurale:
interminati, –ae, –a esse
FUTURO
Singolare:
interminatūrūm, –am, –ūm esse
Plurale:
interminatūros, –as, –a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
intermĭnans, –antis
FUTURO
interminatūrūs, –a, –ūm
SUPINO
Attivo:
interminatum
Passivo:
interminatu
GERUNDIO
Genitivo:
intermĭnandi
Dativo:
intermĭnando
Accusativo:
intermĭnandum
Ablativo:
intermĭnando
GERUNDIVO
intermĭnandus, –a, –um






Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:INTERMINOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis