intermănĕo - Diatesi attiva
(intermănĕo, intermănes, intermănēre)
verbo intransitivo II coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
intermănĕo
II sing.
intermănes
III sing.
intermănet
I plur.
intermănēmus
II plur.
intermănētis
III plur.
intermănent
IMPERFETTO
I sing.
intermănēbam
II sing.
intermănēbas
III sing.
intermănēbat
I plur.
intermănebāmus
II plur.
intermănebātis
III plur.
intermănēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
intermănēbo
II sing.
intermănēbis
III sing.
intermănēbit
I plur.
intermănebĭmus
II plur.
intermănebĭtis
III plur.
intermănēbunt
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
intermănĕam
II sing.
intermănĕas
III sing.
intermănĕat
I plur.
intermăneāmus
II plur.
intermăneātis
III plur.
intermănĕant
IMPERFETTO
I sing.
intermănērem
II sing.
intermănēres
III sing.
intermănēret
I plur.
intermănerēmus
II plur.
intermănerētis
III plur.
intermănērent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
intermăne
II plur.
intermănēte
FUTURO
II sing.
intermănēto
III sing.
intermănēto
II plur.
intermănetōte
III plur.
intermănento
PARTICIPIO
PRESENTE
intermănens, entis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
intermănēre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
intermănendi
Dativo:
intermănendo
Accusativo:
ad intermănendum
Ablativo:
intermănendo
SUPINO
intermănĕo v. intr. II coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis