intercapĭor - Diatesi passiva
(intercapĭo, intercapis, intercepi, interceptum, intercapĕre)
verbo transitivo III coniugazione in -io
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
intercapĭor
II sing.
intercapĕris, intercapĕre
III sing.
intercapĭtur
I plur.
intercapĭmur
II plur.
intercapimĭni
III plur.
intercapiuntur
IMPERFETTO
I sing.
intercapiēbar
II sing.
intercapiebāris, intercapiebāre
III sing.
intercapiebātur
I plur.
intercapiebāmur
II plur.
intercapiebamĭni
III plur.
intercapiebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
intercapĭar
II sing.
intercapiēris, intercapiēre
III sing.
intercapiētur
I plur.
intercapiēmur
II plur.
intercapiemĭni
III plur.
intercapientur
PERFETTO
I sing.
interceptus, a, um sum
II sing.
interceptus, a, um es
III sing.
interceptus, a, um est
I plur.
intercepti, ae, a sumus
II plur.
intercepti, ae, a estis
III plur.
intercepti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
interceptus, a, um eram
II sing.
interceptus, a, um eras
III sing.
interceptus, a, um erat
I plur.
intercepti, ae, a eramus
II plur.
intercepti, ae, a eratis
III plur.
intercepti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
interceptus, a, um ero
II sing.
interceptus, a, um eris
III sing.
interceptus, a, um erit
I plur.
intercepti, ae, a erimus
II plur.
intercepti, ae, a eritis
III plur.
intercepti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
intercapĭar
II sing.
intercapiāris, intercapiāre
III sing.
intercapiātur
I plur.
intercapiāmur
II plur.
intercapiamĭni
III plur.
intercapiantur
IMPERFETTO
I sing.
intercapĕrer
II sing.
intercaperēris, intercaperēre
III sing.
intercaperētur
I plur.
intercaperēmur
II plur.
intercaperemĭni
III plur.
intercaperentur
PERFETTO
I sing.
interceptus, a, um sim
II sing.
interceptus, a, um sis
III sing.
interceptus, a, um sit
I plur.
intercepti, ae, a simus
II plur.
intercepti, ae, a sitis
III plur.
intercepti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
interceptus, a, um essem
II sing.
interceptus, a, um esses
III sing.
interceptus, a, um esset
I plur.
intercepti, ae, a essemus
II plur.
intercepti, ae, a essetis
III plur.
intercepti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
II plur.
FUTURO
II sing.
III sing.
II plur.
III plur.
PARTICIPIO
PERFETTO
interceptus, a, um
INFINITO
PRESENTE
intercapi
PERFETTO
Singolare:
interceptus, a, um esse
Plurale:
intercepti, ae, a esse
FUTURO
interceptum esse
GERUNDIVO
intercapiendus, a, um
SUPINO
interceptu
Vedi la forma attiva di questo lemma
intercapĭor v. tr. III coniug. in -io
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis