Declinatore / Coniugatore Latino


 Cerca nelle forme flesse


intendor - Diatesi passiva

(intendo, intendis, intendi, intentum, intendĕre)

verbo transitivo e intransitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
 I sing. intendor
 II sing. intendĕris, intendĕre
 III sing. intendĭtur
 I plur. intendĭmur
 II plur. intendimĭni
 III plur. intenduntur
IMPERFETTO
 I sing. intendēbar
 II sing. intendebāris, intendebāre
 III sing. intendebātur
 I plur. intendebāmur
 II plur. intendebamĭni
 III plur. intendebantur
FUTURO SEMPLICE
 I sing. intendar
 II sing. intendēris, intendēre
 III sing. intendētur
 I plur. intendēmur
 II plur. intendemĭni
 III plur. intendentur
PERFETTO
 I sing. intentus, –a, –um sum
 II sing. intentus, –a, –um es
 III sing. intentus, –a, –um est
 I plur. intenti, –ae, –a sumus
 II plur. intenti, –ae, –a estis
 III plur. intenti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
 I sing. intentus, –a, –um eram
 II sing. intentus, –a, –um eras
 III sing. intentus, –a, –um erat
 I plur. intenti, –ae, –a eramus
 II plur. intenti, –ae, –a eratis
 III plur. intenti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
 I sing. intentus, –a, –um ero
 II sing. intentus, –a, –um eris
 III sing. intentus, –a, –um erit
 I plur. intenti, –ae, –a erimus
 II plur. intenti, –ae, –a eritis
 III plur. intenti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
 I sing. intendar
 II sing. intendāris, intendāre
 III sing. intendātur
 I plur. intendāmur
 II plur. intendamĭni
 III plur. intendantur
IMPERFETTO
 I sing. intendĕrer
 II sing. intenderēris, intenderēre
 III sing. intenderētur
 I plur. intenderēmur
 II plur. intenderemĭni
 III plur. intenderentur
PERFETTO
 I sing. intentus, –a, –um sim
 II sing. intentus, –a, –um sis
 III sing. intentus, –a, –um sit
 I plur. intenti, –ae, –a simus
 II plur. intenti, –ae, –a sitis
 III plur. intenti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
 I sing. intentus, –a, –um essem
 II sing. intentus, –a, –um esses
 III sing. intentus, –a, –um esset
 I plur. intenti, –ae, –a essemus
 II plur. intenti, –ae, –a essetis
 III plur. intenti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
 II sing. intendĕre
 II plur. intendĭmini
FUTURO
 II sing. intendĭtor
 III sing. intendĭtor
 II plur. –
 III plur. intenduntor
PARTICIPIO
PERFETTO
 intentus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
 intendi
PERFETTO
 Singolare: intentus, –a, –um esse
 Plurale: intenti, –ae, –a esse
FUTURO
 intentum esse
GERUNDIVO
 intendendus, –a, –um
SUPINO
 intentu

Vedi la forma attiva di questo lemma


<<  intendo intĕnĕbrans  >>

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z


Sfoglia il dizionario latino-italiano a partire da:



{{ID:INTENDOR100}} ---CACHE---