instauror - Diatesi passiva


(instauro, instauras, instauravi, instauratum, instaurāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
instauror
II sing.
instaurāris, instaurāre
III sing.
instaurātur
I plur.
instaurāmur
II plur.
instauramĭni
III plur.
instaurantur
IMPERFETTO
I sing.
instaurābar
II sing.
instaurabāris, instaurabāre
III sing.
instaurabātur
I plur.
instaurabāmur
II plur.
instaurabamĭni
III plur.
instaurabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
instaurābor
II sing.
instaurabĕris, instaurabĕre
III sing.
instaurabĭtur
I plur.
instaurabĭmur
II plur.
instaurabimĭni
III plur.
instaurabuntur
PERFETTO
I sing.
instauratus, –a, –um sum
II sing.
instauratus, –a, –um es
III sing.
instauratus, –a, –um est
I plur.
instaurati, –ae, –a sumus
II plur.
instaurati, –ae, –a estis
III plur.
instaurati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
instauratus, –a, –um eram
II sing.
instauratus, –a, –um eras
III sing.
instauratus, –a, –um erat
I plur.
instaurati, –ae, –a eramus
II plur.
instaurati, –ae, –a eratis
III plur.
instaurati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
instauratus, –a, –um ero
II sing.
instauratus, –a, –um eris
III sing.
instauratus, –a, –um erit
I plur.
instaurati, –ae, –a erimus
II plur.
instaurati, –ae, –a eritis
III plur.
instaurati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
instaurer
II sing.
instaurēris, instaurēre
III sing.
instaurētur
I plur.
instaurēmur
II plur.
instauremĭni
III plur.
instaurentur
IMPERFETTO
I sing.
instaurārer
II sing.
instaurarēris, instaurarēre
III sing.
instaurarētur
I plur.
instaurarēmur
II plur.
instauraremĭni
III plur.
instaurarentur
PERFETTO
I sing.
instauratus, –a, –um sim
II sing.
instauratus, –a, –um sis
III sing.
instauratus, –a, –um sit
I plur.
instaurati, –ae, –a simus
II plur.
instaurati, –ae, –a sitis
III plur.
instaurati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
instauratus, –a, –um essem
II sing.
instauratus, –a, –um esses
III sing.
instauratus, –a, –um esset
I plur.
instaurati, –ae, –a essemus
II plur.
instaurati, –ae, –a essetis
III plur.
instaurati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
instaurāre
II plur.
instauramĭni
FUTURO
II sing.
instaurātor
III sing.
instaurātor
II plur.
–
III plur.
instaurantor
PARTICIPIO
PERFETTO
instauratus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
instaurāri
PERFETTO
Singolare:
instauratus, –a, –um esse
Plurale:
instaurati, –ae, –a esse
FUTURO
instauratum esse
GERUNDIVO
instaurandus, –a, –um
SUPINO
instauratu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:INSTAUROR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis