inrūgor - Diatesi passiva


(inrūgo, inrūgas, inrugatum, inrūgāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
inrūgor
II sing.
inrūgāris, inrūgāre
III sing.
inrūgātur
I plur.
inrūgāmur
II plur.
inrūgamĭni
III plur.
inrūgantur
IMPERFETTO
I sing.
inrūgābar
II sing.
inrūgabāris, inrūgabāre
III sing.
inrūgabātur
I plur.
inrūgabāmur
II plur.
inrūgabamĭni
III plur.
inrūgabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
inrūgābor
II sing.
inrūgabĕris, inrūgabĕre
III sing.
inrūgabĭtur
I plur.
inrūgabĭmur
II plur.
inrūgabimĭni
III plur.
inrūgabuntur
PERFETTO
I sing.
inrugatus, –a, –um sum
II sing.
inrugatus, –a, –um es
III sing.
inrugatus, –a, –um est
I plur.
inrugati, –ae, –a sumus
II plur.
inrugati, –ae, –a estis
III plur.
inrugati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inrugatus, –a, –um eram
II sing.
inrugatus, –a, –um eras
III sing.
inrugatus, –a, –um erat
I plur.
inrugati, –ae, –a eramus
II plur.
inrugati, –ae, –a eratis
III plur.
inrugati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
inrugatus, –a, –um ero
II sing.
inrugatus, –a, –um eris
III sing.
inrugatus, –a, –um erit
I plur.
inrugati, –ae, –a erimus
II plur.
inrugati, –ae, –a eritis
III plur.
inrugati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
inrūger
II sing.
inrūgēris, inrūgēre
III sing.
inrūgētur
I plur.
inrūgēmur
II plur.
inrūgemĭni
III plur.
inrūgentur
IMPERFETTO
I sing.
inrūgārer
II sing.
inrūgarēris, inrūgarēre
III sing.
inrūgarētur
I plur.
inrūgarēmur
II plur.
inrūgaremĭni
III plur.
inrūgarentur
PERFETTO
I sing.
inrugatus, –a, –um sim
II sing.
inrugatus, –a, –um sis
III sing.
inrugatus, –a, –um sit
I plur.
inrugati, –ae, –a simus
II plur.
inrugati, –ae, –a sitis
III plur.
inrugati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inrugatus, –a, –um essem
II sing.
inrugatus, –a, –um esses
III sing.
inrugatus, –a, –um esset
I plur.
inrugati, –ae, –a essemus
II plur.
inrugati, –ae, –a essetis
III plur.
inrugati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
inrūgāre
II plur.
inrūgamĭni
FUTURO
II sing.
inrūgātor
III sing.
inrūgātor
II plur.
–
III plur.
inrūgantor
PARTICIPIO
PERFETTO
inrugatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
inrūgāri
PERFETTO
Singolare:
inrugatus, –a, –um esse
Plurale:
inrugati, –ae, –a esse
FUTURO
inrugatum esse
GERUNDIVO
inrūgandus, –a, –um
SUPINO
inrugatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:INRUGOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis