inrītor - Diatesi passiva


(inrīto, inrītas, inritavi, inritatum, inrītāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
inrītor
II sing.
inrītāris, inrītāre
III sing.
inrītātur
I plur.
inrītāmur
II plur.
inrītamĭni
III plur.
inrītantur
IMPERFETTO
I sing.
inrītābar
II sing.
inrītabāris, inrītabāre
III sing.
inrītabātur
I plur.
inrītabāmur
II plur.
inrītabamĭni
III plur.
inrītabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
inrītābor
II sing.
inrītabĕris, inrītabĕre
III sing.
inrītabĭtur
I plur.
inrītabĭmur
II plur.
inrītabimĭni
III plur.
inrītabuntur
PERFETTO
I sing.
inritatus, –a, –um sum
II sing.
inritatus, –a, –um es
III sing.
inritatus, –a, –um est
I plur.
inritati, –ae, –a sumus
II plur.
inritati, –ae, –a estis
III plur.
inritati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inritatus, –a, –um eram
II sing.
inritatus, –a, –um eras
III sing.
inritatus, –a, –um erat
I plur.
inritati, –ae, –a eramus
II plur.
inritati, –ae, –a eratis
III plur.
inritati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
inritatus, –a, –um ero
II sing.
inritatus, –a, –um eris
III sing.
inritatus, –a, –um erit
I plur.
inritati, –ae, –a erimus
II plur.
inritati, –ae, –a eritis
III plur.
inritati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
inrīter
II sing.
inrītēris, inrītēre
III sing.
inrītētur
I plur.
inrītēmur
II plur.
inrītemĭni
III plur.
inrītentur
IMPERFETTO
I sing.
inrītārer
II sing.
inrītarēris, inrītarēre
III sing.
inrītarētur
I plur.
inrītarēmur
II plur.
inrītaremĭni
III plur.
inrītarentur
PERFETTO
I sing.
inritatus, –a, –um sim
II sing.
inritatus, –a, –um sis
III sing.
inritatus, –a, –um sit
I plur.
inritati, –ae, –a simus
II plur.
inritati, –ae, –a sitis
III plur.
inritati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inritatus, –a, –um essem
II sing.
inritatus, –a, –um esses
III sing.
inritatus, –a, –um esset
I plur.
inritati, –ae, –a essemus
II plur.
inritati, –ae, –a essetis
III plur.
inritati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
inrītāre
II plur.
inrītamĭni
FUTURO
II sing.
inrītātor
III sing.
inrītātor
II plur.
–
III plur.
inrītantor
PARTICIPIO
PERFETTO
inritatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
inrītāri
PERFETTO
Singolare:
inritatus, –a, –um esse
Plurale:
inritati, –ae, –a esse
FUTURO
inritatum esse
GERUNDIVO
inrītandus, –a, –um
SUPINO
inritatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:INRITOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis