inpĕtror - Diatesi passiva
(inpĕtro, inpĕtras, inpetravi, inpetratum, inpĕtrāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
inpĕtror
II sing.
inpĕtrāris, inpĕtrāre
III sing.
inpĕtrātur
I plur.
inpĕtrāmur
II plur.
inpĕtramĭni
III plur.
inpĕtrantur
IMPERFETTO
I sing.
inpĕtrābar
II sing.
inpĕtrabāris, inpĕtrabāre
III sing.
inpĕtrabātur
I plur.
inpĕtrabāmur
II plur.
inpĕtrabamĭni
III plur.
inpĕtrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
inpĕtrābor
II sing.
inpĕtrabĕris, inpĕtrabĕre
III sing.
inpĕtrabĭtur
I plur.
inpĕtrabĭmur
II plur.
inpĕtrabimĭni
III plur.
inpĕtrabuntur
PERFETTO
I sing.
inpetratus, a, um sum
II sing.
inpetratus, a, um es
III sing.
inpetratus, a, um est
I plur.
inpetrati, ae, a sumus
II plur.
inpetrati, ae, a estis
III plur.
inpetrati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inpetratus, a, um eram
II sing.
inpetratus, a, um eras
III sing.
inpetratus, a, um erat
I plur.
inpetrati, ae, a eramus
II plur.
inpetrati, ae, a eratis
III plur.
inpetrati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
inpetratus, a, um ero
II sing.
inpetratus, a, um eris
III sing.
inpetratus, a, um erit
I plur.
inpetrati, ae, a erimus
II plur.
inpetrati, ae, a eritis
III plur.
inpetrati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
inpĕtrer
II sing.
inpĕtrēris, inpĕtrēre
III sing.
inpĕtrētur
I plur.
inpĕtrēmur
II plur.
inpĕtremĭni
III plur.
inpĕtrentur
IMPERFETTO
I sing.
inpĕtrārer
II sing.
inpĕtrarēris, inpĕtrarēre
III sing.
inpĕtrarētur
I plur.
inpĕtrarēmur
II plur.
inpĕtraremĭni
III plur.
inpĕtrarentur
PERFETTO
I sing.
inpetratus, a, um sim
II sing.
inpetratus, a, um sis
III sing.
inpetratus, a, um sit
I plur.
inpetrati, ae, a simus
II plur.
inpetrati, ae, a sitis
III plur.
inpetrati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inpetratus, a, um essem
II sing.
inpetratus, a, um esses
III sing.
inpetratus, a, um esset
I plur.
inpetrati, ae, a essemus
II plur.
inpetrati, ae, a essetis
III plur.
inpetrati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
inpĕtrāre
II plur.
inpĕtramĭni
FUTURO
II sing.
inpĕtrātor
III sing.
inpĕtrātor
II plur.
III plur.
inpĕtrantor
PARTICIPIO
PERFETTO
inpetratus, a, um
INFINITO
PRESENTE
inpĕtrāri
PERFETTO
Singolare:
inpetratus, a, um esse
Plurale:
inpetrati, ae, a esse
FUTURO
inpetratum esse
GERUNDIVO
inpĕtrandus, a, um
SUPINO
inpetratu
Vedi la forma attiva di questo lemma
inpĕtror v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis