ĭnŏlescor - Diatesi passiva
(ĭnŏlesco, ĭnŏlescis, inolevi, inolitum, ĭnŏlescĕre)
verbo transitivo e intransitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ĭnŏlescor
II sing.
ĭnŏlescĕris, ĭnŏlescĕre
III sing.
ĭnŏlescĭtur
I plur.
ĭnŏlescĭmur
II plur.
ĭnŏlescimĭni
III plur.
ĭnŏlescuntur
IMPERFETTO
I sing.
ĭnŏlescēbar
II sing.
ĭnŏlescebāris, ĭnŏlescebāre
III sing.
ĭnŏlescebātur
I plur.
ĭnŏlescebāmur
II plur.
ĭnŏlescebamĭni
III plur.
ĭnŏlescebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ĭnŏlescar
II sing.
ĭnŏlescēris, ĭnŏlescēre
III sing.
ĭnŏlescētur
I plur.
ĭnŏlescēmur
II plur.
ĭnŏlescemĭni
III plur.
ĭnŏlescentur
PERFETTO
I sing.
inolitus, a, um sum
II sing.
inolitus, a, um es
III sing.
inolitus, a, um est
I plur.
inoliti, ae, a sumus
II plur.
inoliti, ae, a estis
III plur.
inoliti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inolitus, a, um eram
II sing.
inolitus, a, um eras
III sing.
inolitus, a, um erat
I plur.
inoliti, ae, a eramus
II plur.
inoliti, ae, a eratis
III plur.
inoliti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
inolitus, a, um ero
II sing.
inolitus, a, um eris
III sing.
inolitus, a, um erit
I plur.
inoliti, ae, a erimus
II plur.
inoliti, ae, a eritis
III plur.
inoliti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ĭnŏlescar
II sing.
ĭnŏlescāris, ĭnŏlescāre
III sing.
ĭnŏlescātur
I plur.
ĭnŏlescāmur
II plur.
ĭnŏlescamĭni
III plur.
ĭnŏlescantur
IMPERFETTO
I sing.
ĭnŏlescĕrer
II sing.
ĭnŏlescerēris, ĭnŏlescerēre
III sing.
ĭnŏlescerētur
I plur.
ĭnŏlescerēmur
II plur.
ĭnŏlesceremĭni
III plur.
ĭnŏlescerentur
PERFETTO
I sing.
inolitus, a, um sim
II sing.
inolitus, a, um sis
III sing.
inolitus, a, um sit
I plur.
inoliti, ae, a simus
II plur.
inoliti, ae, a sitis
III plur.
inoliti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inolitus, a, um essem
II sing.
inolitus, a, um esses
III sing.
inolitus, a, um esset
I plur.
inoliti, ae, a essemus
II plur.
inoliti, ae, a essetis
III plur.
inoliti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ĭnŏlescĕre
II plur.
ĭnŏlescĭmini
FUTURO
II sing.
ĭnŏlescĭtor
III sing.
ĭnŏlescĭtor
II plur.
III plur.
ĭnŏlescuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
inolitus, a, um
INFINITO
PRESENTE
ĭnŏlesci
PERFETTO
Singolare:
inolitus, a, um esse
Plurale:
inoliti, ae, a esse
FUTURO
inolitum esse
GERUNDIVO
ĭnŏlescendus, a, um
SUPINO
inolitu
Vedi la forma attiva di questo lemma
ĭnŏlescor v. tr. e intr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis