Donazione

inlĭnor - Diatesi passiva


(inlĭno, inlĭnis, inlevi, inlitum, inlĭnĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
inlĭnor
II sing.
inlĭnĕris, inlĭnĕre
III sing.
inlĭnĭtur
I plur.
inlĭnĭmur
II plur.
inlĭnimĭni
III plur.
inlĭnuntur
IMPERFETTO
I sing.
inlĭnēbar
II sing.
inlĭnebāris, inlĭnebāre
III sing.
inlĭnebātur
I plur.
inlĭnebāmur
II plur.
inlĭnebamĭni
III plur.
inlĭnebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
inlĭnar
II sing.
inlĭnēris, inlĭnēre
III sing.
inlĭnētur
I plur.
inlĭnēmur
II plur.
inlĭnemĭni
III plur.
inlĭnentur
PERFETTO
I sing.
inlitus, –a, –um sum
II sing.
inlitus, –a, –um es
III sing.
inlitus, –a, –um est
I plur.
inliti, –ae, –a sumus
II plur.
inliti, –ae, –a estis
III plur.
inliti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inlitus, –a, –um eram
II sing.
inlitus, –a, –um eras
III sing.
inlitus, –a, –um erat
I plur.
inliti, –ae, –a eramus
II plur.
inliti, –ae, –a eratis
III plur.
inliti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
inlitus, –a, –um ero
II sing.
inlitus, –a, –um eris
III sing.
inlitus, –a, –um erit
I plur.
inliti, –ae, –a erimus
II plur.
inliti, –ae, –a eritis
III plur.
inliti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
inlĭnar
II sing.
inlĭnāris, inlĭnāre
III sing.
inlĭnātur
I plur.
inlĭnāmur
II plur.
inlĭnamĭni
III plur.
inlĭnantur
IMPERFETTO
I sing.
inlĭnĕrer
II sing.
inlĭnerēris, inlĭnerēre
III sing.
inlĭnerētur
I plur.
inlĭnerēmur
II plur.
inlĭneremĭni
III plur.
inlĭnerentur
PERFETTO
I sing.
inlitus, –a, –um sim
II sing.
inlitus, –a, –um sis
III sing.
inlitus, –a, –um sit
I plur.
inliti, –ae, –a simus
II plur.
inliti, –ae, –a sitis
III plur.
inliti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inlitus, –a, –um essem
II sing.
inlitus, –a, –um esses
III sing.
inlitus, –a, –um esset
I plur.
inliti, –ae, –a essemus
II plur.
inliti, –ae, –a essetis
III plur.
inliti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
inlĭnĕre
II plur.
inlĭnimĭni
FUTURO
II sing.
inlĭnĭtor
III sing.
inlĭnĭtor
II plur.
–
III plur.
inlĭnuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
inlitus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
inlĭni
PERFETTO
Singolare:
inlitus, –a, –um esse
Plurale:
inliti, –ae, –a esse
FUTURO
inlitum esse
GERUNDIVO
inlĭnendus, –a, –um
SUPINO
inlitu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ inlĭno
inlĭquĕfactus ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
inlĭnens agg. part. pres. II cl.
inlĭniens agg. part. pres. II cl.
inlĭnĭo v. tr. IV coniug.
inlĭnĭor v. tr. IV coniug.
inlĭno v. tr. III coniug.
inlĭnor v. tr. III coniug.
inlĭquĕfactus agg. I cl.
inlīsĭo sost. femm. III decl.
inlisūrūs agg. part. fut.
inlīsŭs sost. masch. IV decl.
inlisus agg. part. perf. I cl.
inlisus agg. inf. perf.
inlittĕrātus agg. I cl.
inlitūrūs agg. part. fut.
inlĭtŭs sost. masch. IV decl.
inlitus agg. part. perf. I cl.
inlitus agg. inf. perf.
inlix agg. II cl.
inlŏcābĭlis agg. II cl.
inlūbrĭcans agg. part. pres. II cl.
{{ID:INLINOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis