ĭnhĭbĕor - Diatesi passiva
(ĭnhĭbĕo, ĭnhĭbes, inhibui, inhibitum, ĭnhĭbēre)
verbo transitivo II coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ĭnhĭbĕor
II sing.
ĭnhĭbēris, ĭnhĭbēre
III sing.
ĭnhĭbētur
I plur.
ĭnhĭbēmur
II plur.
ĭnhĭbemĭni
III plur.
ĭnhĭbentur
IMPERFETTO
I sing.
ĭnhĭbēbar
II sing.
ĭnhĭbebāris
III sing.
ĭnhĭbebātur
I plur.
ĭnhĭbebāmur
II plur.
ĭnhĭbebamĭni
III plur.
ĭnhĭbebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ĭnhĭbēbor
II sing.
ĭnhĭbebĕris, ĭnhĭbebĕre
III sing.
ĭnhĭbebĭtur
I plur.
ĭnhĭbebĭmur
II plur.
ĭnhĭbebimĭni
III plur.
ĭnhĭbebuntur
PERFETTO
I sing.
inhibitus, a, um sum
II sing.
inhibitus, a, um es
III sing.
inhibitus, a, um est
I plur.
inhibiti, ae, a sumus
II plur.
inhibiti, ae, a estis
III plur.
inhibiti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inhibitus, a, um eram
II sing.
inhibitus, a, um eras
III sing.
inhibitus, a, um erat
I plur.
inhibiti, ae, a eramus
II plur.
inhibiti, ae, a eratis
III plur.
inhibiti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
inhibitus, a, um ero
II sing.
inhibitus, a, um eris
III sing.
inhibitus, a, um erit
I plur.
inhibiti, ae, a erimus
II plur.
inhibiti, ae, a eritis
III plur.
inhibiti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ĭnhĭbĕar
II sing.
ĭnhĭbeāris, ĭnhĭbeāre
III sing.
ĭnhĭbeātur
I plur.
ĭnhĭbeāmur
II plur.
ĭnhĭbeamĭni
III plur.
ĭnhĭbeantur
IMPERFETTO
I sing.
ĭnhĭbērer
II sing.
ĭnhĭberēris, ĭnhĭberēre
III sing.
ĭnhĭberētur
I plur.
ĭnhĭberēmur
II plur.
ĭnhĭberemĭni
III plur.
ĭnhĭberentur
PERFETTO
I sing.
inhibitus, a, um sim
II sing.
inhibitus, a, um sis
III sing.
inhibitus, a, um sit
I plur.
inhibiti, ae, a simus
II plur.
inhibiti, ae, a sitis
III plur.
inhibiti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inhibitus, a, um essem
II sing.
inhibitus, a, um esses
III sing.
inhibitus, a, um esset
I plur.
inhibiti, ae, a essemus
II plur.
inhibiti, ae, a essetis
III plur.
inhibiti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ĭnhĭbēre
II plur.
ĭnhĭbemĭni
FUTURO
II sing.
ĭnhĭbētor
III sing.
ĭnhĭbētor
II plur.
III plur.
ĭnhĭbentor
PARTICIPIO
PERFETTO
inhibitus, a, um
INFINITO
PRESENTE
ĭnhĭbēri
PERFETTO
Singolare:
inhibitus, a, um esse
Plurale:
inhibiti, ae, a esse
FUTURO
inhibitum esse
GERUNDIVO
ĭnhĭbendus, a, um
SUPINO
inhibitu
Vedi la forma attiva di questo lemma
ĭnhĭbĕor v. tr. II coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis