inflector - Diatesi passiva
(inflecto, inflectis, inflexi, inflexum, inflectĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
inflector
II sing.
inflectĕris, inflectĕre
III sing.
inflectĭtur
I plur.
inflectĭmur
II plur.
inflectimĭni
III plur.
inflectuntur
IMPERFETTO
I sing.
inflectēbar
II sing.
inflectebāris, inflectebāre
III sing.
inflectebātur
I plur.
inflectebāmur
II plur.
inflectebamĭni
III plur.
inflectebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
inflectar
II sing.
inflectēris, inflectēre
III sing.
inflectētur
I plur.
inflectēmur
II plur.
inflectemĭni
III plur.
inflectentur
PERFETTO
I sing.
inflexus, a, um sum
II sing.
inflexus, a, um es
III sing.
inflexus, a, um est
I plur.
inflexi, ae, a sumus
II plur.
inflexi, ae, a estis
III plur.
inflexi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inflexus, a, um eram
II sing.
inflexus, a, um eras
III sing.
inflexus, a, um erat
I plur.
inflexi, ae, a eramus
II plur.
inflexi, ae, a eratis
III plur.
inflexi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
inflexus, a, um ero
II sing.
inflexus, a, um eris
III sing.
inflexus, a, um erit
I plur.
inflexi, ae, a erimus
II plur.
inflexi, ae, a eritis
III plur.
inflexi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
inflectar
II sing.
inflectāris, inflectāre
III sing.
inflectātur
I plur.
inflectāmur
II plur.
inflectamĭni
III plur.
inflectantur
IMPERFETTO
I sing.
inflectĕrer
II sing.
inflecterēris, inflecterēre
III sing.
inflecterētur
I plur.
inflecterēmur
II plur.
inflecteremĭni
III plur.
inflecterentur
PERFETTO
I sing.
inflexus, a, um sim
II sing.
inflexus, a, um sis
III sing.
inflexus, a, um sit
I plur.
inflexi, ae, a simus
II plur.
inflexi, ae, a sitis
III plur.
inflexi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inflexus, a, um essem
II sing.
inflexus, a, um esses
III sing.
inflexus, a, um esset
I plur.
inflexi, ae, a essemus
II plur.
inflexi, ae, a essetis
III plur.
inflexi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
inflectĕre
II plur.
inflectimĭni
FUTURO
II sing.
inflectĭtor
III sing.
inflectĭtor
II plur.
III plur.
inflectuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
inflexus, a, um
INFINITO
PRESENTE
inflecti
PERFETTO
Singolare:
inflexus, a, um esse
Plurale:
inflexi, ae, a esse
FUTURO
inflexum esse
GERUNDIVO
inflectendus, a, um
SUPINO
inflexu
Vedi la forma attiva di questo lemma
inflector v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis