infĭtĭor - Diatesi attiva


(infĭtĭor, infĭtĭāris, infitiatus sum, infĭtĭāri)

verbo transitivo deponente I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
infĭtĭor
II sing.
infĭtĭāris, infĭtĭāre
III sing.
infĭtĭātur
I plur.
infĭtĭāmur
II plur.
infĭtĭamĭni
III plur.
infĭtĭantur
IMPERFETTO
I sing.
infĭtĭābar
II sing.
infĭtĭabāris, infĭtĭabāre
III sing.
infĭtĭabātur
I plur.
infĭtĭabāmur
II plur.
infĭtĭabamĭni
III plur.
infĭtĭabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
infĭtĭābor
II sing.
infĭtĭabĕris, infĭtĭabĕre
III sing.
infĭtĭabĭtur
I plur.
infĭtĭabĭmur
II plur.
infĭtĭabimĭni
III plur.
infĭtĭabuntur
PERFETTO
I sing.
infitiatus, –a, –um sum
II sing.
infitiatus, –a, –um es
III sing.
infitiatus, –a, –um est
I plur.
infitiati, –ae, –a sumus
II plur.
infitiati, –ae, –a estis
III plur.
infitiati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
infitiatus, –a, –um eram
II sing.
infitiatus, –a, –um eras
III sing.
infitiatus, –a, –um erat
I plur.
infitiati, –ae, –a eramus
II plur.
infitiati, –ae, –a eratis
III plur.
infitiati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
infitiatus, –a, –um ero
II sing.
infitiatus, –a, –um eris
III sing.
infitiatus, –a, –um erit
I plur.
infitiati, –ae, –a erimus
II plur.
infitiati, –ae, –a eritis
III plur.
infitiati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
infĭtĭer
II sing.
infĭtĭēris, infĭtĭēre
III sing.
infĭtĭētur
I plur.
infĭtĭēmur
II plur.
infĭtĭemĭni
III plur.
infĭtĭentur
IMPERFETTO
I sing.
infĭtĭārer
II sing.
infĭtĭarēris, infĭtĭarēre
III sing.
infĭtĭarētur
I plur.
infĭtĭarēmur
II plur.
infĭtĭaremĭni
III plur.
infĭtĭarentur
PERFETTO
I sing.
infitiatus, –a, –um sim
II sing.
infitiatus, –a, –um sis
III sing.
infitiatus, –a, –um sit
I plur.
infitiati, –ae, –a simus
II plur.
infitiati, –ae, –a sitis
III plur.
infitiati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
infitiatus, –a, –um essem
II sing.
infitiatus, –a, –um esses
III sing.
infitiatus, –a, –um esset
I plur.
infitiati, –ae, –a essemus
II plur.
infitiati, –ae, –a essetis
III plur.
infitiati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
infĭtĭāre
II plur.
infĭtĭamĭni
FUTURO
II sing.
infĭtĭātor
III sing.
infĭtĭātor
II plur.
–
III plur.
infĭtĭantor
INFINITO
PRESENTE
infĭtĭāri
PERFETTO
Singolare:
infitiatus, –a, –um esse
Plurale:
infitiati, –ae, –a esse
FUTURO
Singolare:
infitiatūrūm, –am, –ūm esse
Plurale:
infitiatūros, –as, –a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
infĭtĭans, –antis
FUTURO
infitiatūrūs, –a, –ūm
SUPINO
Attivo:
infitiatum
Passivo:
infitiatu
GERUNDIO
Genitivo:
infĭtĭandi
Dativo:
infĭtĭando
Accusativo:
infĭtĭandum
Ablativo:
infĭtĭando
GERUNDIVO
infĭtĭandus, –a, –um






Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:INFITIOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis