infătŭor - Diatesi passiva


(infătŭo, infătŭas, infatuavi, infatuatum, infătŭāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
infătŭor
II sing.
infătŭāris, infătŭāre
III sing.
infătŭātur
I plur.
infătŭāmur
II plur.
infătŭamĭni
III plur.
infătŭantur
IMPERFETTO
I sing.
infătŭābar
II sing.
infătŭabāris, infătŭabāre
III sing.
infătŭabātur
I plur.
infătŭabāmur
II plur.
infătŭabamĭni
III plur.
infătŭabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
infătŭābor
II sing.
infătŭabĕris, infătŭabĕre
III sing.
infătŭabĭtur
I plur.
infătŭabĭmur
II plur.
infătŭabimĭni
III plur.
infătŭabuntur
PERFETTO
I sing.
infatuatus, –a, –um sum
II sing.
infatuatus, –a, –um es
III sing.
infatuatus, –a, –um est
I plur.
infatuati, –ae, –a sumus
II plur.
infatuati, –ae, –a estis
III plur.
infatuati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
infatuatus, –a, –um eram
II sing.
infatuatus, –a, –um eras
III sing.
infatuatus, –a, –um erat
I plur.
infatuati, –ae, –a eramus
II plur.
infatuati, –ae, –a eratis
III plur.
infatuati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
infatuatus, –a, –um ero
II sing.
infatuatus, –a, –um eris
III sing.
infatuatus, –a, –um erit
I plur.
infatuati, –ae, –a erimus
II plur.
infatuati, –ae, –a eritis
III plur.
infatuati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
infătŭer
II sing.
infătŭēris, infătŭēre
III sing.
infătŭētur
I plur.
infătŭēmur
II plur.
infătŭemĭni
III plur.
infătŭentur
IMPERFETTO
I sing.
infătŭārer
II sing.
infătŭarēris, infătŭarēre
III sing.
infătŭarētur
I plur.
infătŭarēmur
II plur.
infătŭaremĭni
III plur.
infătŭarentur
PERFETTO
I sing.
infatuatus, –a, –um sim
II sing.
infatuatus, –a, –um sis
III sing.
infatuatus, –a, –um sit
I plur.
infatuati, –ae, –a simus
II plur.
infatuati, –ae, –a sitis
III plur.
infatuati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
infatuatus, –a, –um essem
II sing.
infatuatus, –a, –um esses
III sing.
infatuatus, –a, –um esset
I plur.
infatuati, –ae, –a essemus
II plur.
infatuati, –ae, –a essetis
III plur.
infatuati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
infătŭāre
II plur.
infătŭamĭni
FUTURO
II sing.
infătŭātor
III sing.
infătŭātor
II plur.
–
III plur.
infătŭantor
PARTICIPIO
PERFETTO
infatuatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
infătŭāri
PERFETTO
Singolare:
infatuatus, –a, –um esse
Plurale:
infatuati, –ae, –a esse
FUTURO
infatuatum esse
GERUNDIVO
infătŭandus, –a, –um
SUPINO
infatuatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:INFATUOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis