incurvor - Diatesi passiva
(incurvo, incurvas, incurvavi, incurvatum, incurvāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
incurvor
II sing.
incurvāris, incurvāre
III sing.
incurvātur
I plur.
incurvāmur
II plur.
incurvamĭni
III plur.
incurvantur
IMPERFETTO
I sing.
incurvābar
II sing.
incurvabāris, incurvabāre
III sing.
incurvabātur
I plur.
incurvabāmur
II plur.
incurvabamĭni
III plur.
incurvabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
incurvābor
II sing.
incurvabĕris, incurvabĕre
III sing.
incurvabĭtur
I plur.
incurvabĭmur
II plur.
incurvabimĭni
III plur.
incurvabuntur
PERFETTO
I sing.
incurvatus, a, um sum
II sing.
incurvatus, a, um es
III sing.
incurvatus, a, um est
I plur.
incurvati, ae, a sumus
II plur.
incurvati, ae, a estis
III plur.
incurvati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
incurvatus, a, um eram
II sing.
incurvatus, a, um eras
III sing.
incurvatus, a, um erat
I plur.
incurvati, ae, a eramus
II plur.
incurvati, ae, a eratis
III plur.
incurvati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
incurvatus, a, um ero
II sing.
incurvatus, a, um eris
III sing.
incurvatus, a, um erit
I plur.
incurvati, ae, a erimus
II plur.
incurvati, ae, a eritis
III plur.
incurvati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
incurver
II sing.
incurvēris, incurvēre
III sing.
incurvētur
I plur.
incurvēmur
II plur.
incurvemĭni
III plur.
incurventur
IMPERFETTO
I sing.
incurvārer
II sing.
incurvarēris, incurvarēre
III sing.
incurvarētur
I plur.
incurvarēmur
II plur.
incurvaremĭni
III plur.
incurvarentur
PERFETTO
I sing.
incurvatus, a, um sim
II sing.
incurvatus, a, um sis
III sing.
incurvatus, a, um sit
I plur.
incurvati, ae, a simus
II plur.
incurvati, ae, a sitis
III plur.
incurvati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
incurvatus, a, um essem
II sing.
incurvatus, a, um esses
III sing.
incurvatus, a, um esset
I plur.
incurvati, ae, a essemus
II plur.
incurvati, ae, a essetis
III plur.
incurvati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
incurvāre
II plur.
incurvamĭni
FUTURO
II sing.
incurvātor
III sing.
incurvātor
II plur.
III plur.
incurvantor
PARTICIPIO
PERFETTO
incurvatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
incurvāri
PERFETTO
Singolare:
incurvatus, a, um esse
Plurale:
incurvati, ae, a esse
FUTURO
incurvatum esse
GERUNDIVO
incurvandus, a, um
SUPINO
incurvatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
incurvor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis