incurror - Diatesi passiva


(incurro, incurris, incurri, incursum, incurrĕre)

verbo transitivo e intransitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
incurror
II sing.
incurrĕris, incurrĕre
III sing.
incurrĭtur
I plur.
incurrĭmur
II plur.
incurrimĭni
III plur.
incurruntur
IMPERFETTO
I sing.
incurrēbar
II sing.
incurrebāris, incurrebāre
III sing.
incurrebātur
I plur.
incurrebāmur
II plur.
incurrebamĭni
III plur.
incurrebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
incurrar
II sing.
incurrēris, incurrēre
III sing.
incurrētur
I plur.
incurrēmur
II plur.
incurremĭni
III plur.
incurrentur
PERFETTO
I sing.
incursus, –a, –um sum
II sing.
incursus, –a, –um es
III sing.
incursus, –a, –um est
I plur.
incursi, –ae, –a sumus
II plur.
incursi, –ae, –a estis
III plur.
incursi, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
incursus, –a, –um eram
II sing.
incursus, –a, –um eras
III sing.
incursus, –a, –um erat
I plur.
incursi, –ae, –a eramus
II plur.
incursi, –ae, –a eratis
III plur.
incursi, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
incursus, –a, –um ero
II sing.
incursus, –a, –um eris
III sing.
incursus, –a, –um erit
I plur.
incursi, –ae, –a erimus
II plur.
incursi, –ae, –a eritis
III plur.
incursi, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
incurrar
II sing.
incurrāris, incurrāre
III sing.
incurrātur
I plur.
incurrāmur
II plur.
incurramĭni
III plur.
incurrantur
IMPERFETTO
I sing.
incurrĕrer
II sing.
incurrerēris, incurrerēre
III sing.
incurrerētur
I plur.
incurrerēmur
II plur.
incurreremĭni
III plur.
incurrerentur
PERFETTO
I sing.
incursus, –a, –um sim
II sing.
incursus, –a, –um sis
III sing.
incursus, –a, –um sit
I plur.
incursi, –ae, –a simus
II plur.
incursi, –ae, –a sitis
III plur.
incursi, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
incursus, –a, –um essem
II sing.
incursus, –a, –um esses
III sing.
incursus, –a, –um esset
I plur.
incursi, –ae, –a essemus
II plur.
incursi, –ae, –a essetis
III plur.
incursi, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
incurrĕre
II plur.
incurrĭmini
FUTURO
II sing.
incurrĭtor
III sing.
incurrĭtor
II plur.
–
III plur.
incurruntor
PARTICIPIO
PERFETTO
incursus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
incurri
PERFETTO
Singolare:
incursus, –a, –um esse
Plurale:
incursi, –ae, –a esse
FUTURO
incursum esse
GERUNDIVO
incurrendus, –a, –um
SUPINO
incursu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:INCURROR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis