inclāmor - Diatesi passiva


(inclāmo, inclāmas, inclamavi, inclamatum, inclāmāre)

verbo transitivo e intransitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
inclāmor
II sing.
inclāmāris, inclāmāre
III sing.
inclāmātur
I plur.
inclāmāmur
II plur.
inclāmamĭni
III plur.
inclāmantur
IMPERFETTO
I sing.
inclāmābar
II sing.
inclāmabāris, inclāmabāre
III sing.
inclāmabātur
I plur.
inclāmabāmur
II plur.
inclāmabamĭni
III plur.
inclāmabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
inclāmābor
II sing.
inclāmabĕris, inclāmabĕre
III sing.
inclāmabĭtur
I plur.
inclāmabĭmur
II plur.
inclāmabimĭni
III plur.
inclāmabuntur
PERFETTO
I sing.
inclamatus, –a, –um sum
II sing.
inclamatus, –a, –um es
III sing.
inclamatus, –a, –um est
I plur.
inclamati, –ae, –a sumus
II plur.
inclamati, –ae, –a estis
III plur.
inclamati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inclamatus, –a, –um eram
II sing.
inclamatus, –a, –um eras
III sing.
inclamatus, –a, –um erat
I plur.
inclamati, –ae, –a eramus
II plur.
inclamati, –ae, –a eratis
III plur.
inclamati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
inclamatus, –a, –um ero
II sing.
inclamatus, –a, –um eris
III sing.
inclamatus, –a, –um erit
I plur.
inclamati, –ae, –a erimus
II plur.
inclamati, –ae, –a eritis
III plur.
inclamati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
inclāmer
II sing.
inclāmēris, inclāmēre
III sing.
inclāmētur
I plur.
inclāmēmur
II plur.
inclāmemĭni
III plur.
inclāmentur
IMPERFETTO
I sing.
inclāmārer
II sing.
inclāmarēris, inclāmarēre
III sing.
inclāmarētur
I plur.
inclāmarēmur
II plur.
inclāmaremĭni
III plur.
inclāmarentur
PERFETTO
I sing.
inclamatus, –a, –um sim
II sing.
inclamatus, –a, –um sis
III sing.
inclamatus, –a, –um sit
I plur.
inclamati, –ae, –a simus
II plur.
inclamati, –ae, –a sitis
III plur.
inclamati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inclamatus, –a, –um essem
II sing.
inclamatus, –a, –um esses
III sing.
inclamatus, –a, –um esset
I plur.
inclamati, –ae, –a essemus
II plur.
inclamati, –ae, –a essetis
III plur.
inclamati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
inclāmāre
II plur.
inclāmamĭni
FUTURO
II sing.
inclāmātor
III sing.
inclāmātor
II plur.
–
III plur.
inclāmantor
PARTICIPIO
PERFETTO
inclamatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
inclāmāri
PERFETTO
Singolare:
inclamatus, –a, –um esse
Plurale:
inclamati, –ae, –a esse
FUTURO
inclamatum esse
GERUNDIVO
inclāmandus, –a, –um
SUPINO
inclamatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:INCLAMOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis