incertor - Diatesi passiva


(incerto, incertas, incertavi, incertatum, incertāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
incertor
II sing.
incertāris, incertāre
III sing.
incertātur
I plur.
incertāmur
II plur.
incertamĭni
III plur.
incertantur
IMPERFETTO
I sing.
incertābar
II sing.
incertabāris, incertabāre
III sing.
incertabātur
I plur.
incertabāmur
II plur.
incertabamĭni
III plur.
incertabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
incertābor
II sing.
incertabĕris, incertabĕre
III sing.
incertabĭtur
I plur.
incertabĭmur
II plur.
incertabimĭni
III plur.
incertabuntur
PERFETTO
I sing.
incertatus, –a, –um sum
II sing.
incertatus, –a, –um es
III sing.
incertatus, –a, –um est
I plur.
incertati, –ae, –a sumus
II plur.
incertati, –ae, –a estis
III plur.
incertati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
incertatus, –a, –um eram
II sing.
incertatus, –a, –um eras
III sing.
incertatus, –a, –um erat
I plur.
incertati, –ae, –a eramus
II plur.
incertati, –ae, –a eratis
III plur.
incertati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
incertatus, –a, –um ero
II sing.
incertatus, –a, –um eris
III sing.
incertatus, –a, –um erit
I plur.
incertati, –ae, –a erimus
II plur.
incertati, –ae, –a eritis
III plur.
incertati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
incerter
II sing.
incertēris, incertēre
III sing.
incertētur
I plur.
incertēmur
II plur.
incertemĭni
III plur.
incertentur
IMPERFETTO
I sing.
incertārer
II sing.
incertarēris, incertarēre
III sing.
incertarētur
I plur.
incertarēmur
II plur.
incertaremĭni
III plur.
incertarentur
PERFETTO
I sing.
incertatus, –a, –um sim
II sing.
incertatus, –a, –um sis
III sing.
incertatus, –a, –um sit
I plur.
incertati, –ae, –a simus
II plur.
incertati, –ae, –a sitis
III plur.
incertati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
incertatus, –a, –um essem
II sing.
incertatus, –a, –um esses
III sing.
incertatus, –a, –um esset
I plur.
incertati, –ae, –a essemus
II plur.
incertati, –ae, –a essetis
III plur.
incertati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
incertāre
II plur.
incertamĭni
FUTURO
II sing.
incertātor
III sing.
incertātor
II plur.
–
III plur.
incertantor
PARTICIPIO
PERFETTO
incertatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
incertāri
PERFETTO
Singolare:
incertatus, –a, –um esse
Plurale:
incertati, –ae, –a esse
FUTURO
incertatum esse
GERUNDIVO
incertandus, –a, –um
SUPINO
incertatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:INCERTOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis