inbītor - Diatesi passiva
(inbīto, inbītis, inbītĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
inbītor
II sing.
inbītĕris, inbītĕre
III sing.
inbītĭtur
I plur.
inbītĭmur
II plur.
inbītimĭni
III plur.
inbītuntur
IMPERFETTO
I sing.
inbītēbar
II sing.
inbītebāris, inbītebāre
III sing.
inbītebātur
I plur.
inbītebāmur
II plur.
inbītebamĭni
III plur.
inbītebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
inbītar
II sing.
inbītēris, inbītēre
III sing.
inbītētur
I plur.
inbītēmur
II plur.
inbītemĭni
III plur.
inbītentur
PERFETTO
I sing.
sum
II sing.
es
III sing.
est
I plur.
sumus
II plur.
estis
III plur.
sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
eram
II sing.
eras
III sing.
erat
I plur.
eramus
II plur.
eratis
III plur.
erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
ero
II sing.
eris
III sing.
erit
I plur.
erimus
II plur.
eritis
III plur.
erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
inbītar
II sing.
inbītāris, inbītāre
III sing.
inbītātur
I plur.
inbītāmur
II plur.
inbītamĭni
III plur.
inbītantur
IMPERFETTO
I sing.
inbītĕrer
II sing.
inbīterēris, inbīterēre
III sing.
inbīterētur
I plur.
inbīterēmur
II plur.
inbīteremĭni
III plur.
inbīterentur
PERFETTO
I sing.
sim
II sing.
sis
III sing.
sit
I plur.
simus
II plur.
sitis
III plur.
sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
essem
II sing.
esses
III sing.
esset
I plur.
essemus
II plur.
essetis
III plur.
essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
inbītĕre
II plur.
inbītimĭni
FUTURO
II sing.
inbītĭtor
III sing.
inbītĭtor
II plur.
III plur.
inbītuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
INFINITO
PRESENTE
inbīti
PERFETTO
Singolare:
Plurale:
FUTURO
GERUNDIVO
inbītendus, a, um
SUPINO
Vedi la forma attiva di questo lemma
inbītor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis