ĭnauror - Diatesi passiva


(ĭnauro, ĭnauras, inauravi, inauratum, ĭnaurāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ĭnauror
II sing.
ĭnaurāris, ĭnaurāre
III sing.
ĭnaurātur
I plur.
ĭnaurāmur
II plur.
ĭnauramĭni
III plur.
ĭnaurantur
IMPERFETTO
I sing.
ĭnaurābar
II sing.
ĭnaurabāris, ĭnaurabāre
III sing.
ĭnaurabātur
I plur.
ĭnaurabāmur
II plur.
ĭnaurabamĭni
III plur.
ĭnaurabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ĭnaurābor
II sing.
ĭnaurabĕris, ĭnaurabĕre
III sing.
ĭnaurabĭtur
I plur.
ĭnaurabĭmur
II plur.
ĭnaurabimĭni
III plur.
ĭnaurabuntur
PERFETTO
I sing.
inauratus, –a, –um sum
II sing.
inauratus, –a, –um es
III sing.
inauratus, –a, –um est
I plur.
inaurati, –ae, –a sumus
II plur.
inaurati, –ae, –a estis
III plur.
inaurati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inauratus, –a, –um eram
II sing.
inauratus, –a, –um eras
III sing.
inauratus, –a, –um erat
I plur.
inaurati, –ae, –a eramus
II plur.
inaurati, –ae, –a eratis
III plur.
inaurati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
inauratus, –a, –um ero
II sing.
inauratus, –a, –um eris
III sing.
inauratus, –a, –um erit
I plur.
inaurati, –ae, –a erimus
II plur.
inaurati, –ae, –a eritis
III plur.
inaurati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ĭnaurer
II sing.
ĭnaurēris, ĭnaurēre
III sing.
ĭnaurētur
I plur.
ĭnaurēmur
II plur.
ĭnauremĭni
III plur.
ĭnaurentur
IMPERFETTO
I sing.
ĭnaurārer
II sing.
ĭnaurarēris, ĭnaurarēre
III sing.
ĭnaurarētur
I plur.
ĭnaurarēmur
II plur.
ĭnauraremĭni
III plur.
ĭnaurarentur
PERFETTO
I sing.
inauratus, –a, –um sim
II sing.
inauratus, –a, –um sis
III sing.
inauratus, –a, –um sit
I plur.
inaurati, –ae, –a simus
II plur.
inaurati, –ae, –a sitis
III plur.
inaurati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inauratus, –a, –um essem
II sing.
inauratus, –a, –um esses
III sing.
inauratus, –a, –um esset
I plur.
inaurati, –ae, –a essemus
II plur.
inaurati, –ae, –a essetis
III plur.
inaurati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ĭnaurāre
II plur.
ĭnauramĭni
FUTURO
II sing.
ĭnaurātor
III sing.
ĭnaurātor
II plur.
–
III plur.
ĭnaurantor
PARTICIPIO
PERFETTO
inauratus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
ĭnaurāri
PERFETTO
Singolare:
inauratus, –a, –um esse
Plurale:
inaurati, –ae, –a esse
FUTURO
inauratum esse
GERUNDIVO
ĭnaurandus, –a, –um
SUPINO
inauratu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:INAUROR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis