ĭnauror - Diatesi passiva
(ĭnauro, ĭnauras, inauravi, inauratum, ĭnaurāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ĭnauror
II sing.
ĭnaurāris, ĭnaurāre
III sing.
ĭnaurātur
I plur.
ĭnaurāmur
II plur.
ĭnauramĭni
III plur.
ĭnaurantur
IMPERFETTO
I sing.
ĭnaurābar
II sing.
ĭnaurabāris, ĭnaurabāre
III sing.
ĭnaurabātur
I plur.
ĭnaurabāmur
II plur.
ĭnaurabamĭni
III plur.
ĭnaurabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ĭnaurābor
II sing.
ĭnaurabĕris, ĭnaurabĕre
III sing.
ĭnaurabĭtur
I plur.
ĭnaurabĭmur
II plur.
ĭnaurabimĭni
III plur.
ĭnaurabuntur
PERFETTO
I sing.
inauratus, a, um sum
II sing.
inauratus, a, um es
III sing.
inauratus, a, um est
I plur.
inaurati, ae, a sumus
II plur.
inaurati, ae, a estis
III plur.
inaurati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inauratus, a, um eram
II sing.
inauratus, a, um eras
III sing.
inauratus, a, um erat
I plur.
inaurati, ae, a eramus
II plur.
inaurati, ae, a eratis
III plur.
inaurati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
inauratus, a, um ero
II sing.
inauratus, a, um eris
III sing.
inauratus, a, um erit
I plur.
inaurati, ae, a erimus
II plur.
inaurati, ae, a eritis
III plur.
inaurati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ĭnaurer
II sing.
ĭnaurēris, ĭnaurēre
III sing.
ĭnaurētur
I plur.
ĭnaurēmur
II plur.
ĭnauremĭni
III plur.
ĭnaurentur
IMPERFETTO
I sing.
ĭnaurārer
II sing.
ĭnaurarēris, ĭnaurarēre
III sing.
ĭnaurarētur
I plur.
ĭnaurarēmur
II plur.
ĭnauraremĭni
III plur.
ĭnaurarentur
PERFETTO
I sing.
inauratus, a, um sim
II sing.
inauratus, a, um sis
III sing.
inauratus, a, um sit
I plur.
inaurati, ae, a simus
II plur.
inaurati, ae, a sitis
III plur.
inaurati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inauratus, a, um essem
II sing.
inauratus, a, um esses
III sing.
inauratus, a, um esset
I plur.
inaurati, ae, a essemus
II plur.
inaurati, ae, a essetis
III plur.
inaurati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ĭnaurāre
II plur.
ĭnauramĭni
FUTURO
II sing.
ĭnaurātor
III sing.
ĭnaurātor
II plur.
III plur.
ĭnaurantor
PARTICIPIO
PERFETTO
inauratus, a, um
INFINITO
PRESENTE
ĭnaurāri
PERFETTO
Singolare:
inauratus, a, um esse
Plurale:
inaurati, ae, a esse
FUTURO
inauratum esse
GERUNDIVO
ĭnaurandus, a, um
SUPINO
inauratu
Vedi la forma attiva di questo lemma
ĭnauror v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis