ĭnaugŭror - Diatesi passiva
(ĭnaugŭro, ĭnaugŭras, inauguravi, inauguratum, ĭnaugŭrāre)
verbo transitivo e intransitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ĭnaugŭror
II sing.
ĭnaugŭrāris, ĭnaugŭrāre
III sing.
ĭnaugŭrātur
I plur.
ĭnaugŭrāmur
II plur.
ĭnaugŭramĭni
III plur.
ĭnaugŭrantur
IMPERFETTO
I sing.
ĭnaugŭrābar
II sing.
ĭnaugŭrabāris, ĭnaugŭrabāre
III sing.
ĭnaugŭrabātur
I plur.
ĭnaugŭrabāmur
II plur.
ĭnaugŭrabamĭni
III plur.
ĭnaugŭrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ĭnaugŭrābor
II sing.
ĭnaugŭrabĕris, ĭnaugŭrabĕre
III sing.
ĭnaugŭrabĭtur
I plur.
ĭnaugŭrabĭmur
II plur.
ĭnaugŭrabimĭni
III plur.
ĭnaugŭrabuntur
PERFETTO
I sing.
inauguratus, a, um sum
II sing.
inauguratus, a, um es
III sing.
inauguratus, a, um est
I plur.
inaugurati, ae, a sumus
II plur.
inaugurati, ae, a estis
III plur.
inaugurati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inauguratus, a, um eram
II sing.
inauguratus, a, um eras
III sing.
inauguratus, a, um erat
I plur.
inaugurati, ae, a eramus
II plur.
inaugurati, ae, a eratis
III plur.
inaugurati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
inauguratus, a, um ero
II sing.
inauguratus, a, um eris
III sing.
inauguratus, a, um erit
I plur.
inaugurati, ae, a erimus
II plur.
inaugurati, ae, a eritis
III plur.
inaugurati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ĭnaugŭrer
II sing.
ĭnaugŭrēris, ĭnaugŭrēre
III sing.
ĭnaugŭrētur
I plur.
ĭnaugŭrēmur
II plur.
ĭnaugŭremĭni
III plur.
ĭnaugŭrentur
IMPERFETTO
I sing.
ĭnaugŭrārer
II sing.
ĭnaugŭrarēris, ĭnaugŭrarēre
III sing.
ĭnaugŭrarētur
I plur.
ĭnaugŭrarēmur
II plur.
ĭnaugŭraremĭni
III plur.
ĭnaugŭrarentur
PERFETTO
I sing.
inauguratus, a, um sim
II sing.
inauguratus, a, um sis
III sing.
inauguratus, a, um sit
I plur.
inaugurati, ae, a simus
II plur.
inaugurati, ae, a sitis
III plur.
inaugurati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inauguratus, a, um essem
II sing.
inauguratus, a, um esses
III sing.
inauguratus, a, um esset
I plur.
inaugurati, ae, a essemus
II plur.
inaugurati, ae, a essetis
III plur.
inaugurati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ĭnaugŭrāre
II plur.
ĭnaugŭramĭni
FUTURO
II sing.
ĭnaugŭrātor
III sing.
ĭnaugŭrātor
II plur.
III plur.
ĭnaugŭrantor
PARTICIPIO
PERFETTO
inauguratus, a, um
INFINITO
PRESENTE
ĭnaugŭrāri
PERFETTO
Singolare:
inauguratus, a, um esse
Plurale:
inaugurati, ae, a esse
FUTURO
inauguratum esse
GERUNDIVO
ĭnaugŭrandus, a, um
SUPINO
inauguratu
Vedi la forma attiva di questo lemma
ĭnaugŭror v. tr. e intr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis