implector - Diatesi passiva
(implecto, implectis, implexi, implexum, implectĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
implector
II sing.
implectĕris, implectĕre
III sing.
implectĭtur
I plur.
implectĭmur
II plur.
implectimĭni
III plur.
implectuntur
IMPERFETTO
I sing.
implectēbar
II sing.
implectebāris, implectebāre
III sing.
implectebātur
I plur.
implectebāmur
II plur.
implectebamĭni
III plur.
implectebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
implectar
II sing.
implectēris, implectēre
III sing.
implectētur
I plur.
implectēmur
II plur.
implectemĭni
III plur.
implectentur
PERFETTO
I sing.
implexus, a, um sum
II sing.
implexus, a, um es
III sing.
implexus, a, um est
I plur.
implexi, ae, a sumus
II plur.
implexi, ae, a estis
III plur.
implexi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
implexus, a, um eram
II sing.
implexus, a, um eras
III sing.
implexus, a, um erat
I plur.
implexi, ae, a eramus
II plur.
implexi, ae, a eratis
III plur.
implexi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
implexus, a, um ero
II sing.
implexus, a, um eris
III sing.
implexus, a, um erit
I plur.
implexi, ae, a erimus
II plur.
implexi, ae, a eritis
III plur.
implexi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
implectar
II sing.
implectāris, implectāre
III sing.
implectātur
I plur.
implectāmur
II plur.
implectamĭni
III plur.
implectantur
IMPERFETTO
I sing.
implectĕrer
II sing.
implecterēris, implecterēre
III sing.
implecterētur
I plur.
implecterēmur
II plur.
implecteremĭni
III plur.
implecterentur
PERFETTO
I sing.
implexus, a, um sim
II sing.
implexus, a, um sis
III sing.
implexus, a, um sit
I plur.
implexi, ae, a simus
II plur.
implexi, ae, a sitis
III plur.
implexi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
implexus, a, um essem
II sing.
implexus, a, um esses
III sing.
implexus, a, um esset
I plur.
implexi, ae, a essemus
II plur.
implexi, ae, a essetis
III plur.
implexi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
implectĕre
II plur.
implectimĭni
FUTURO
II sing.
implectĭtor
III sing.
implectĭtor
II plur.
III plur.
implectuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
implexus, a, um
INFINITO
PRESENTE
implecti
PERFETTO
Singolare:
implexus, a, um esse
Plurale:
implexi, ae, a esse
FUTURO
implexum esse
GERUNDIVO
implectendus, a, um
SUPINO
implexu
Vedi la forma attiva di questo lemma
implector v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis