impĭcor - Diatesi passiva


(impĭco, impĭcas, impicatum, impĭcāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
impĭcor
II sing.
impĭcāris, impĭcāre
III sing.
impĭcātur
I plur.
impĭcāmur
II plur.
impĭcamĭni
III plur.
impĭcantur
IMPERFETTO
I sing.
impĭcābar
II sing.
impĭcabāris, impĭcabāre
III sing.
impĭcabātur
I plur.
impĭcabāmur
II plur.
impĭcabamĭni
III plur.
impĭcabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
impĭcābor
II sing.
impĭcabĕris, impĭcabĕre
III sing.
impĭcabĭtur
I plur.
impĭcabĭmur
II plur.
impĭcabimĭni
III plur.
impĭcabuntur
PERFETTO
I sing.
impicatus, –a, –um sum
II sing.
impicatus, –a, –um es
III sing.
impicatus, –a, –um est
I plur.
impicati, –ae, –a sumus
II plur.
impicati, –ae, –a estis
III plur.
impicati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
impicatus, –a, –um eram
II sing.
impicatus, –a, –um eras
III sing.
impicatus, –a, –um erat
I plur.
impicati, –ae, –a eramus
II plur.
impicati, –ae, –a eratis
III plur.
impicati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
impicatus, –a, –um ero
II sing.
impicatus, –a, –um eris
III sing.
impicatus, –a, –um erit
I plur.
impicati, –ae, –a erimus
II plur.
impicati, –ae, –a eritis
III plur.
impicati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
impĭcer
II sing.
impĭcēris, impĭcēre
III sing.
impĭcētur
I plur.
impĭcēmur
II plur.
impĭcemĭni
III plur.
impĭcentur
IMPERFETTO
I sing.
impĭcārer
II sing.
impĭcarēris, impĭcarēre
III sing.
impĭcarētur
I plur.
impĭcarēmur
II plur.
impĭcaremĭni
III plur.
impĭcarentur
PERFETTO
I sing.
impicatus, –a, –um sim
II sing.
impicatus, –a, –um sis
III sing.
impicatus, –a, –um sit
I plur.
impicati, –ae, –a simus
II plur.
impicati, –ae, –a sitis
III plur.
impicati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
impicatus, –a, –um essem
II sing.
impicatus, –a, –um esses
III sing.
impicatus, –a, –um esset
I plur.
impicati, –ae, –a essemus
II plur.
impicati, –ae, –a essetis
III plur.
impicati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
impĭcāre
II plur.
impĭcamĭni
FUTURO
II sing.
impĭcātor
III sing.
impĭcātor
II plur.
–
III plur.
impĭcantor
PARTICIPIO
PERFETTO
impicatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
impĭcāri
PERFETTO
Singolare:
impicatus, –a, –um esse
Plurale:
impicati, –ae, –a esse
FUTURO
impicatum esse
GERUNDIVO
impĭcandus, –a, –um
SUPINO
impicatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:IMPICOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis