immūtor - Diatesi passiva
(immūto, immūtas, immutavi, immutatum, immūtāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
immūtor
II sing.
immūtāris, immūtāre
III sing.
immūtātur
I plur.
immūtāmur
II plur.
immūtamĭni
III plur.
immūtantur
IMPERFETTO
I sing.
immūtābar
II sing.
immūtabāris, immūtabāre
III sing.
immūtabātur
I plur.
immūtabāmur
II plur.
immūtabamĭni
III plur.
immūtabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
immūtābor
II sing.
immūtabĕris, immūtabĕre
III sing.
immūtabĭtur
I plur.
immūtabĭmur
II plur.
immūtabimĭni
III plur.
immūtabuntur
PERFETTO
I sing.
immutatus, a, um sum
II sing.
immutatus, a, um es
III sing.
immutatus, a, um est
I plur.
immutati, ae, a sumus
II plur.
immutati, ae, a estis
III plur.
immutati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
immutatus, a, um eram
II sing.
immutatus, a, um eras
III sing.
immutatus, a, um erat
I plur.
immutati, ae, a eramus
II plur.
immutati, ae, a eratis
III plur.
immutati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
immutatus, a, um ero
II sing.
immutatus, a, um eris
III sing.
immutatus, a, um erit
I plur.
immutati, ae, a erimus
II plur.
immutati, ae, a eritis
III plur.
immutati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
immūter
II sing.
immūtēris, immūtēre
III sing.
immūtētur
I plur.
immūtēmur
II plur.
immūtemĭni
III plur.
immūtentur
IMPERFETTO
I sing.
immūtārer
II sing.
immūtarēris, immūtarēre
III sing.
immūtarētur
I plur.
immūtarēmur
II plur.
immūtaremĭni
III plur.
immūtarentur
PERFETTO
I sing.
immutatus, a, um sim
II sing.
immutatus, a, um sis
III sing.
immutatus, a, um sit
I plur.
immutati, ae, a simus
II plur.
immutati, ae, a sitis
III plur.
immutati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
immutatus, a, um essem
II sing.
immutatus, a, um esses
III sing.
immutatus, a, um esset
I plur.
immutati, ae, a essemus
II plur.
immutati, ae, a essetis
III plur.
immutati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
immūtāre
II plur.
immūtamĭni
FUTURO
II sing.
immūtātor
III sing.
immūtātor
II plur.
III plur.
immūtantor
PARTICIPIO
PERFETTO
immutatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
immūtāri
PERFETTO
Singolare:
immutatus, a, um esse
Plurale:
immutati, ae, a esse
FUTURO
immutatum esse
GERUNDIVO
immūtandus, a, um
SUPINO
immutatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
immūtor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis