immŏrĭor - Diatesi attiva
(immŏrĭor, immŏrĕris, immortuus sum, immŏri)
verbo intransitivo deponente III coniugazione in -io
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
immŏrĭor
II sing.
immŏrĕris, immŏrĕre
III sing.
immŏrĭtur
I plur.
immŏrĭmur
II plur.
immŏrimĭni
III plur.
immŏriuntur
IMPERFETTO
I sing.
immŏriēbar
II sing.
immŏriebāris, immŏriebāre
III sing.
immŏriebātur
I plur.
immŏriebāmur
II plur.
immŏriebamĭni
III plur.
immŏriebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
immŏrĭar
II sing.
immŏriēris, immŏriēre
III sing.
immŏriētur
I plur.
immŏriēmur
II plur.
immŏriemĭni
III plur.
immŏrientur
PERFETTO
I sing.
immortuus, a, um sum
II sing.
immortuus, a, um es
III sing.
immortuus, a, um est
I plur.
immortui, ae, a sumus
II plur.
immortui, ae, a estis
III plur.
immortui, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
immortuus, a, um eram
II sing.
immortuus, a, um eras
III sing.
immortuus, a, um erat
I plur.
immortui, ae, a eramus
II plur.
immortui, ae, a eratis
III plur.
immortui, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
immortuus, a, um ero
II sing.
immortuus, a, um eris
III sing.
immortuus, a, um erit
I plur.
immortui, ae, a erimus
II plur.
immortui, ae, a eritis
III plur.
immortui, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
immŏrĭar
II sing.
immŏriāris, immŏriāre
III sing.
immŏriātur
I plur.
immŏriāmur
II plur.
immŏriamĭni
III plur.
immŏriantur
IMPERFETTO
I sing.
immŏrĕrer
II sing.
immŏrerēris, immŏrerēre
III sing.
immŏrerētur
I plur.
immŏrerēmur
II plur.
immŏreremĭni
III plur.
immŏrerentur
PERFETTO
I sing.
immortuus, a, um sim
II sing.
immortuus, a, um sis
III sing.
immortuus, a, um sit
I plur.
immortui, ae, a simus
II plur.
immortui, ae, a sitis
III plur.
immortui, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
immortuus, a, um essem
II sing.
immortuus, a, um esses
III sing.
immortuus, a, um esset
I plur.
immortui, ae, a essemus
II plur.
immortui, ae, a essetis
III plur.
immortui, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
immŏrĕre
II plur.
immŏrimĭni
FUTURO
II sing.
immŏrītor
III sing.
immŏrītor
II plur.
III plur.
immŏriuntor
INFINITO
PRESENTE
immŏri
PERFETTO
Singolare:
immortuus, a, um esse
Plurale:
immortui, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
immortuūrūm, am, ūm esse
Plurale:
immortuūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
immŏriens, ientis
FUTURO
immortuūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
immortuum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
immŏriendi
Dativo:
immŏriendo
Accusativo:
immŏriendum
Ablativo:
immŏriendo
GERUNDIVO
immŏrĭor v. intr. dep. III coniug. in -io
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis