immittor - Diatesi passiva


(immitto, immittis, immisi, immissum, immittĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
immittor
II sing.
immittĕris, immittĕre
III sing.
immittĭtur
I plur.
immittĭmur
II plur.
immittimĭni
III plur.
immittuntur
IMPERFETTO
I sing.
immittēbar
II sing.
immittebāris, immittebāre
III sing.
immittebātur
I plur.
immittebāmur
II plur.
immittebamĭni
III plur.
immittebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
immittar
II sing.
immittēris, immittēre
III sing.
immittētur
I plur.
immittēmur
II plur.
immittemĭni
III plur.
immittentur
PERFETTO
I sing.
immissus, –a, –um sum
II sing.
immissus, –a, –um es
III sing.
immissus, –a, –um est
I plur.
immissi, –ae, –a sumus
II plur.
immissi, –ae, –a estis
III plur.
immissi, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
immissus, –a, –um eram
II sing.
immissus, –a, –um eras
III sing.
immissus, –a, –um erat
I plur.
immissi, –ae, –a eramus
II plur.
immissi, –ae, –a eratis
III plur.
immissi, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
immissus, –a, –um ero
II sing.
immissus, –a, –um eris
III sing.
immissus, –a, –um erit
I plur.
immissi, –ae, –a erimus
II plur.
immissi, –ae, –a eritis
III plur.
immissi, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
immittar
II sing.
immittāris, immittāre
III sing.
immittātur
I plur.
immittāmur
II plur.
immittamĭni
III plur.
immittantur
IMPERFETTO
I sing.
immittĕrer
II sing.
immitterēris, immitterēre
III sing.
immitterētur
I plur.
immitterēmur
II plur.
immitteremĭni
III plur.
immitterentur
PERFETTO
I sing.
immissus, –a, –um sim
II sing.
immissus, –a, –um sis
III sing.
immissus, –a, –um sit
I plur.
immissi, –ae, –a simus
II plur.
immissi, –ae, –a sitis
III plur.
immissi, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
immissus, –a, –um essem
II sing.
immissus, –a, –um esses
III sing.
immissus, –a, –um esset
I plur.
immissi, –ae, –a essemus
II plur.
immissi, –ae, –a essetis
III plur.
immissi, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
immittĕre
II plur.
immittimĭni
FUTURO
II sing.
immittĭtor
III sing.
immittĭtor
II plur.
–
III plur.
immittuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
immissus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
immitti
PERFETTO
Singolare:
immissus, –a, –um esse
Plurale:
immissi, –ae, –a esse
FUTURO
immissum esse
GERUNDIVO
immittendus, –a, –um
SUPINO
immissu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:IMMITTOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis