immittor - Diatesi passiva
(immitto, immittis, immisi, immissum, immittĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
immittor
II sing.
immittĕris, immittĕre
III sing.
immittĭtur
I plur.
immittĭmur
II plur.
immittimĭni
III plur.
immittuntur
IMPERFETTO
I sing.
immittēbar
II sing.
immittebāris, immittebāre
III sing.
immittebātur
I plur.
immittebāmur
II plur.
immittebamĭni
III plur.
immittebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
immittar
II sing.
immittēris, immittēre
III sing.
immittētur
I plur.
immittēmur
II plur.
immittemĭni
III plur.
immittentur
PERFETTO
I sing.
immissus, a, um sum
II sing.
immissus, a, um es
III sing.
immissus, a, um est
I plur.
immissi, ae, a sumus
II plur.
immissi, ae, a estis
III plur.
immissi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
immissus, a, um eram
II sing.
immissus, a, um eras
III sing.
immissus, a, um erat
I plur.
immissi, ae, a eramus
II plur.
immissi, ae, a eratis
III plur.
immissi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
immissus, a, um ero
II sing.
immissus, a, um eris
III sing.
immissus, a, um erit
I plur.
immissi, ae, a erimus
II plur.
immissi, ae, a eritis
III plur.
immissi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
immittar
II sing.
immittāris, immittāre
III sing.
immittātur
I plur.
immittāmur
II plur.
immittamĭni
III plur.
immittantur
IMPERFETTO
I sing.
immittĕrer
II sing.
immitterēris, immitterēre
III sing.
immitterētur
I plur.
immitterēmur
II plur.
immitteremĭni
III plur.
immitterentur
PERFETTO
I sing.
immissus, a, um sim
II sing.
immissus, a, um sis
III sing.
immissus, a, um sit
I plur.
immissi, ae, a simus
II plur.
immissi, ae, a sitis
III plur.
immissi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
immissus, a, um essem
II sing.
immissus, a, um esses
III sing.
immissus, a, um esset
I plur.
immissi, ae, a essemus
II plur.
immissi, ae, a essetis
III plur.
immissi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
immittĕre
II plur.
immittimĭni
FUTURO
II sing.
immittĭtor
III sing.
immittĭtor
II plur.
III plur.
immittuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
immissus, a, um
INFINITO
PRESENTE
immitti
PERFETTO
Singolare:
immissus, a, um esse
Plurale:
immissi, ae, a esse
FUTURO
immissum esse
GERUNDIVO
immittendus, a, um
SUPINO
immissu
Vedi la forma attiva di questo lemma
immittor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis