grātŭlor - Diatesi attiva
(grātŭlor, grātŭlāris, gratulatus sum, grātŭlāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
grātŭlor
II sing.
grātŭlāris, grātŭlāre
III sing.
grātŭlātur
I plur.
grātŭlāmur
II plur.
grātŭlamĭni
III plur.
grātŭlantur
IMPERFETTO
I sing.
grātŭlābar
II sing.
grātŭlabāris, grātŭlabāre
III sing.
grātŭlabātur
I plur.
grātŭlabāmus
II plur.
grātŭlabamĭni
III plur.
grātŭlantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
grātŭlābor
II sing.
grātŭlabĕris, grātŭlabĕre
III sing.
grātŭlabĭtur
I plur.
grātŭlabĭmur
II plur.
grātŭlabimĭni
III plur.
grātŭlabuntur
PERFETTO
I sing.
gratulatus, a, um sum
II sing.
gratulatus, a, um es
III sing.
gratulatus, a, um est
I plur.
gratulati, ae, a sumus
II plur.
gratulati, ae, a estis
III plur.
gratulati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
gratulatus, a, um eram
II sing.
gratulatus, a, um eras
III sing.
gratulatus, a, um erat
I plur.
gratulati, ae, a eramus
II plur.
gratulati, ae, a eratis
III plur.
gratulati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
gratulatus, a, um ero
II sing.
gratulatus, a, um eris
III sing.
gratulatus, a, um erit
I plur.
gratulati, ae, a erimus
II plur.
gratulati, ae, a eritis
III plur.
gratulati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
grātŭler
II sing.
grātŭlēris, grātŭlēre
III sing.
grātŭlētur
I plur.
grātŭlēmur
II plur.
grātŭlemĭni
III plur.
grātŭlentur
IMPERFETTO
I sing.
grātŭlārer
II sing.
grātŭlarēris, grātŭlarēre
III sing.
grātŭlarētur
I plur.
grātŭlāremur
II plur.
grātŭlaremĭni
III plur.
grātŭlarentur
PERFETTO
I sing.
gratulatus, a, um sim
II sing.
gratulatus, a, um sis
III sing.
gratulatus, a, um sit
I plur.
gratulati, ae, a simus
II plur.
gratulati, ae, a sitis
III plur.
gratulati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
gratulatus, a, um essem
II sing.
gratulatus, a, um esses
III sing.
gratulatus, a, um esset
I plur.
gratulati, ae, a essemus
II plur.
gratulati, ae, a essetis
III plur.
gratulati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
grātŭlāre
II plur.
grātŭlamĭni
FUTURO
II sing.
grātŭlātor
III sing.
grātŭlātor
II plur.
III plur.
grātŭlantor
INFINITO
PRESENTE
grātŭlāri
PERFETTO
Singolare:
gratulatus, a, um esse
Plurale:
gratulati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
gratulatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
gratulatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
grātŭlans, antis
FUTURO
gratulatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
gratulatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
grātŭlandi
Dativo:
grātŭlando
Accusativo:
grātŭlandum
Ablativo:
grātŭlando
GERUNDIVO
grātŭlor v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis