grātĭfĭcor - Diatesi attiva
(grātĭfĭcor, grātĭfĭcāris, gratificatus sum, grātĭfĭcāri)
verbo transitivo e intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
grātĭfĭcor
II sing.
grātĭfĭcāris, grātĭfĭcāre
III sing.
grātĭfĭcātur
I plur.
grātĭfĭcāmur
II plur.
grātĭfĭcamĭni
III plur.
grātĭfĭcantur
IMPERFETTO
I sing.
grātĭfĭcābar
II sing.
grātĭfĭcabāris, grātĭfĭcabāre
III sing.
grātĭfĭcabātur
I plur.
grātĭfĭcabāmur
II plur.
grātĭfĭcabamĭni
III plur.
grātĭfĭcabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
grātĭfĭcābor
II sing.
grātĭfĭcabĕris, grātĭfĭcabĕre
III sing.
grātĭfĭcabĭtur
I plur.
grātĭfĭcabĭmur
II plur.
grātĭfĭcabimĭni
III plur.
grātĭfĭcabuntur
PERFETTO
I sing.
gratificatus, a, um sum
II sing.
gratificatus, a, um es
III sing.
gratificatus, a, um est
I plur.
gratificati, ae, a sumus
II plur.
gratificati, ae, a estis
III plur.
gratificati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
gratificatus, a, um eram
II sing.
gratificatus, a, um eras
III sing.
gratificatus, a, um erat
I plur.
gratificati, ae, a eramus
II plur.
gratificati, ae, a eratis
III plur.
gratificati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
gratificatus, a, um ero
II sing.
gratificatus, a, um eris
III sing.
gratificatus, a, um erit
I plur.
gratificati, ae, a erimus
II plur.
gratificati, ae, a eritis
III plur.
gratificati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
grātĭfĭcer
II sing.
grātĭfĭcēris, grātĭfĭcēre
III sing.
grātĭfĭcētur
I plur.
grātĭfĭcēmur
II plur.
grātĭfĭcemĭni
III plur.
grātĭfĭcentur
IMPERFETTO
I sing.
grātĭfĭcārer
II sing.
grātĭfĭcarēris, grātĭfĭcarēre
III sing.
grātĭfĭcarētur
I plur.
grātĭfĭcarēmur
II plur.
grātĭfĭcaremĭni
III plur.
grātĭfĭcarentur
PERFETTO
I sing.
gratificatus, a, um sim
II sing.
gratificatus, a, um sis
III sing.
gratificatus, a, um sit
I plur.
gratificati, ae, a simus
II plur.
gratificati, ae, a sitis
III plur.
gratificati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
gratificatus, a, um essem
II sing.
gratificatus, a, um esses
III sing.
gratificatus, a, um esset
I plur.
gratificati, ae, a essemus
II plur.
gratificati, ae, a essetis
III plur.
gratificati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
grātĭfĭcāre
II plur.
grātĭfĭcamĭni
FUTURO
II sing.
grātĭfĭcātor
III sing.
grātĭfĭcātor
II plur.
III plur.
grātĭfĭcantor
INFINITO
PRESENTE
grātĭfĭcāri
PERFETTO
Singolare:
gratificatus, a, um esse
Plurale:
gratificati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
gratificatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
gratificatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
grātĭfĭcans, antis
FUTURO
gratificatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
gratificatum
Passivo:
gratificatu
GERUNDIO
Genitivo:
grātĭfĭcandi
Dativo:
grātĭfĭcando
Accusativo:
grātĭfĭcandum
Ablativo:
grātĭfĭcando
GERUNDIVO
grātĭfĭcandus, a, um
grātĭfĭcor v. tr. e intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis