glōrĭor - Diatesi attiva
(glōrĭor, glōrĭāris, gloriatus sum, glōrĭāri)
verbo transitivo e intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
glōrĭor
II sing.
glōrĭāris, glōrĭāre
III sing.
glōrĭātur
I plur.
glōrĭāmur
II plur.
glōrĭamĭni
III plur.
glōrĭantur
IMPERFETTO
I sing.
glōrĭābar
II sing.
glōrĭabāris, glōrĭabāre
III sing.
glōrĭabātur
I plur.
glōrĭabāmur
II plur.
glōrĭabamĭni
III plur.
glōrĭabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
glōrĭābor
II sing.
glōrĭabĕris, glōrĭabĕre
III sing.
glōrĭabĭtur
I plur.
glōrĭabĭmur
II plur.
glōrĭabimĭni
III plur.
glōrĭabuntur
PERFETTO
I sing.
gloriatus, a, um sum
II sing.
gloriatus, a, um es
III sing.
gloriatus, a, um est
I plur.
gloriati, ae, a sumus
II plur.
gloriati, ae, a estis
III plur.
gloriati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
gloriatus, a, um eram
II sing.
gloriatus, a, um eras
III sing.
gloriatus, a, um erat
I plur.
gloriati, ae, a eramus
II plur.
gloriati, ae, a eratis
III plur.
gloriati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
gloriatus, a, um ero
II sing.
gloriatus, a, um eris
III sing.
gloriatus, a, um erit
I plur.
gloriati, ae, a erimus
II plur.
gloriati, ae, a eritis
III plur.
gloriati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
glōrĭer
II sing.
glōrĭēris, glōrĭēre
III sing.
glōrĭētur
I plur.
glōrĭēmur
II plur.
glōrĭemĭni
III plur.
glōrĭentur
IMPERFETTO
I sing.
glōrĭārer
II sing.
glōrĭarēris, glōrĭarēre
III sing.
glōrĭarētur
I plur.
glōrĭarēmur
II plur.
glōrĭaremĭni
III plur.
glōrĭarentur
PERFETTO
I sing.
gloriatus, a, um sim
II sing.
gloriatus, a, um sis
III sing.
gloriatus, a, um sit
I plur.
gloriati, ae, a simus
II plur.
gloriati, ae, a sitis
III plur.
gloriati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
gloriatus, a, um essem
II sing.
gloriatus, a, um esses
III sing.
gloriatus, a, um esset
I plur.
gloriati, ae, a essemus
II plur.
gloriati, ae, a essetis
III plur.
gloriati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
glōrĭāre
II plur.
glōrĭamĭni
FUTURO
II sing.
glōrĭātor
III sing.
glōrĭātor
II plur.
III plur.
glōrĭantor
INFINITO
PRESENTE
glōrĭāri
PERFETTO
Singolare:
gloriatus, a, um esse
Plurale:
gloriati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
gloriatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
gloriatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
glōrĭans, antis
FUTURO
gloriatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
gloriatum
Passivo:
gloriatu
GERUNDIO
Genitivo:
glōrĭandi
Dativo:
glōrĭando
Accusativo:
glōrĭandum
Ablativo:
glōrĭando
GERUNDIVO
glōrĭandus, a, um
glōrĭor v. tr. e intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis