gestĭcŭlor - Diatesi attiva
(gestĭcŭlor, gestĭcŭlāris, gesticulatus sum, gestĭcŭlāri)
verbo transitivo e intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
gestĭcŭlor
II sing.
gestĭcŭlāris, gestĭcŭlāre
III sing.
gestĭcŭlātur
I plur.
gestĭcŭlāmur
II plur.
gestĭcŭlamĭni
III plur.
gestĭcŭlantur
IMPERFETTO
I sing.
gestĭcŭlābar
II sing.
gestĭcŭlabāris, gestĭcŭlabāre
III sing.
gestĭcŭlabātur
I plur.
gestĭcŭlabāmur
II plur.
gestĭcŭlabamĭni
III plur.
gestĭcŭlabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
gestĭcŭlābor
II sing.
gestĭcŭlabĕris, gestĭcŭlabĕre
III sing.
gestĭcŭlabĭtur
I plur.
gestĭcŭlabĭmur
II plur.
gestĭcŭlabimĭni
III plur.
gestĭcŭlabuntur
PERFETTO
I sing.
gesticulatus, a, um sum
II sing.
gesticulatus, a, um es
III sing.
gesticulatus, a, um est
I plur.
gesticulati, ae, a sumus
II plur.
gesticulati, ae, a estis
III plur.
gesticulati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
gesticulatus, a, um eram
II sing.
gesticulatus, a, um eras
III sing.
gesticulatus, a, um erat
I plur.
gesticulati, ae, a eramus
II plur.
gesticulati, ae, a eratis
III plur.
gesticulati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
gesticulatus, a, um ero
II sing.
gesticulatus, a, um eris
III sing.
gesticulatus, a, um erit
I plur.
gesticulati, ae, a erimus
II plur.
gesticulati, ae, a eritis
III plur.
gesticulati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
gestĭcŭler
II sing.
gestĭcŭlēris, gestĭcŭlēre
III sing.
gestĭcŭlētur
I plur.
gestĭcŭlēmur
II plur.
gestĭcŭlemĭni
III plur.
gestĭcŭlentur
IMPERFETTO
I sing.
gestĭcŭlārer
II sing.
gestĭcŭlarēris, gestĭcŭlarēre
III sing.
gestĭcŭlarētur
I plur.
gestĭcŭlarēmur
II plur.
gestĭcŭlaremĭni
III plur.
gestĭcŭlarentur
PERFETTO
I sing.
gesticulatus, a, um sim
II sing.
gesticulatus, a, um sis
III sing.
gesticulatus, a, um sit
I plur.
gesticulati, ae, a simus
II plur.
gesticulati, ae, a sitis
III plur.
gesticulati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
gesticulatus, a, um essem
II sing.
gesticulatus, a, um esses
III sing.
gesticulatus, a, um esset
I plur.
gesticulati, ae, a essemus
II plur.
gesticulati, ae, a essetis
III plur.
gesticulati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
gestĭcŭlāre
II plur.
gestĭcŭlamĭni
FUTURO
II sing.
gestĭcŭlātor
III sing.
gestĭcŭlātor
II plur.
III plur.
gestĭcŭlantor
INFINITO
PRESENTE
gestĭcŭlāri
PERFETTO
Singolare:
gesticulatus, a, um esse
Plurale:
gesticulati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
gesticulatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
gesticulatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
gestĭcŭlans, antis
FUTURO
gesticulatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
gesticulatum
Passivo:
gesticulatu
GERUNDIO
Genitivo:
gestĭcŭlandi
Dativo:
gestĭcŭlando
Accusativo:
gestĭcŭlandum
Ablativo:
gestĭcŭlando
GERUNDIVO
gestĭcŭlandus, a, um
gestĭcŭlor v. tr. e intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis