frūmentor - Diatesi attiva
(frūmentor, frūmentāris, frumentatus sum, frūmentāri)
verbo transitivo e intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
frūmentor
II sing.
frūmentāris, frūmentāre
III sing.
frūmentātur
I plur.
frūmentāmur
II plur.
frūmentamĭni
III plur.
frūmentantur
IMPERFETTO
I sing.
frūmentābar
II sing.
frūmentabāris, frūmentabāre
III sing.
frūmentabātur
I plur.
frūmentabāmur
II plur.
frūmentabamĭni
III plur.
frūmentabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
frūmentābor
II sing.
frūmentabĕris, frūmentabĕre
III sing.
frūmentabĭtur
I plur.
frūmentabĭmur
II plur.
frūmentabimĭni
III plur.
frūmentabuntur
PERFETTO
I sing.
frumentatus, a, um sum
II sing.
frumentatus, a, um es
III sing.
frumentatus, a, um est
I plur.
frumentati, ae, a sumus
II plur.
frumentati, ae, a estis
III plur.
frumentati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
frumentatus, a, um eram
II sing.
frumentatus, a, um eras
III sing.
frumentatus, a, um erat
I plur.
frumentati, ae, a eramus
II plur.
frumentati, ae, a eratis
III plur.
frumentati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
frumentatus, a, um ero
II sing.
frumentatus, a, um eris
III sing.
frumentatus, a, um erit
I plur.
frumentati, ae, a erimus
II plur.
frumentati, ae, a eritis
III plur.
frumentati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
frūmenter
II sing.
frūmentēris, frūmentēre
III sing.
frūmentētur
I plur.
frūmentēmur
II plur.
frūmentemĭni
III plur.
frūmententur
IMPERFETTO
I sing.
frūmentārer
II sing.
frūmentarēris, frūmentarēre
III sing.
frūmentarētur
I plur.
frūmentarēmur
II plur.
frūmentaremĭni
III plur.
frūmentarentur
PERFETTO
I sing.
frumentatus, a, um sim
II sing.
frumentatus, a, um sis
III sing.
frumentatus, a, um sit
I plur.
frumentati, ae, a simus
II plur.
frumentati, ae, a sitis
III plur.
frumentati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
frumentatus, a, um essem
II sing.
frumentatus, a, um esses
III sing.
frumentatus, a, um esset
I plur.
frumentati, ae, a essemus
II plur.
frumentati, ae, a essetis
III plur.
frumentati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
frūmentāre
II plur.
frūmentamĭni
FUTURO
II sing.
frūmentātor
III sing.
frūmentātor
II plur.
III plur.
frūmentantor
INFINITO
PRESENTE
frūmentāri
PERFETTO
Singolare:
frumentatus, a, um esse
Plurale:
frumentati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
frumentatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
frumentatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
frūmentans, antis
FUTURO
frumentatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
frumentatum
Passivo:
frumentatu
GERUNDIO
Genitivo:
frūmentandi
Dativo:
frūmentando
Accusativo:
frūmentandum
Ablativo:
frūmentando
GERUNDIVO
frūmentandus, a, um
frūmentor v. tr. e intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis