fingor - Diatesi passiva
(fingo, fingis, finxi, fictum, fingĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
fingor
II sing.
fingĕris, fingĕre
III sing.
fingĭtur
I plur.
fingĭmur
II plur.
fingimĭni
III plur.
finguntur
IMPERFETTO
I sing.
fingēbar
II sing.
fingebāris, fingebāre
III sing.
fingebātur
I plur.
fingebāmur
II plur.
fingebamĭni
III plur.
fingebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
fingar
II sing.
fingēris, fingēre
III sing.
fingētur
I plur.
fingēmur
II plur.
fingemĭni
III plur.
fingentur
PERFETTO
I sing.
fictus o finctus, a, um sum
II sing.
fictus o finctus, a, um es
III sing.
fictus o finctus, a, um est
I plur.
ficti o fincti, ae, a sumus
II plur.
ficti o fincti, ae, a estis
III plur.
ficti o fincti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
fictus o finctus, a, um eram
II sing.
fictus o finctus, a, um eras
III sing.
fictus o finctus, a, um erat
I plur.
ficti o fincti, ae, a eramus
II plur.
ficti o fincti, ae, a eratis
III plur.
ficti o fincti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
fictus o finctus, a, um ero
II sing.
fictus o finctus, a, um eris
III sing.
fictus o finctus, a, um erit
I plur.
ficti o fincti, ae, a erimus
II plur.
ficti o fincti, ae, a eritis
III plur.
ficti o fincti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
fingar
II sing.
fingāris, fingāre
III sing.
fingātur
I plur.
fingāmur
II plur.
fingamĭni
III plur.
fingantur
IMPERFETTO
I sing.
fingĕrer
II sing.
fingerēris, fingerēre
III sing.
fingerētur
I plur.
fingerēmur
II plur.
fingeremĭni
III plur.
fingerentur
PERFETTO
I sing.
fictus o finctus, a, um sim
II sing.
fictus o finctus, a, um sis
III sing.
fictus o finctus, a, um sit
I plur.
ficti o fincti, ae, a simus
II plur.
ficti o fincti, ae, a sitis
III plur.
ficti o fincti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
fictus o finctus, a, um essem
II sing.
fictus o finctus, a, um esses
III sing.
fictus o finctus, a, um esset
I plur.
ficti o fincti, ae, a essemus
II plur.
ficti o fincti, ae, a essetis
III plur.
ficti o fincti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
fingĕre
II plur.
fingimĭni
FUTURO
II sing.
fingĭtor
III sing.
fingĭtor
II plur.
III plur.
finguntor
PARTICIPIO
PERFETTO
fictus o finctus, a, um
INFINITO
PRESENTE
fingi
PERFETTO
Singolare:
fictus o finctus, a, um esse
Plurale:
ficti o fincti, ae, a esse
FUTURO
fictum esse o finctum esse
GERUNDIVO
fingendus, a, um
SUPINO
fictu o finctu
Vedi la forma attiva di questo lemma
fingor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis