fastīdĭor - Diatesi passiva


(fastīdĭo, fastīdis, fastidii, fastiditum, fastīdīre)

verbo transitivo e intransitivo IV coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
fastīdĭor
II sing.
fastīdīris, fastīdīre
III sing.
fastīdītur
I plur.
fastīdīmur
II plur.
fastīdimĭni
III plur.
fastīdiuntur
IMPERFETTO
I sing.
fastīdiēbar
II sing.
fastīdiebāris, fastīdiebāre
III sing.
fastīdiebātur
I plur.
fastīdiebāmur
II plur.
fastīdiebamĭni
III plur.
fastīdiebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
fastīdĭar
II sing.
fastīdiēris, fastīdiēre
III sing.
fastīdiētur
I plur.
fastīdiēmur
II plur.
fastīdiemĭni
III plur.
fastīdientur
PERFETTO
I sing.
fastiditus, –a, –um sum
II sing.
fastiditus, –a, –um es
III sing.
fastiditus, –a, –um est
I plur.
fastiditi, –ae, –a sumus
II plur.
fastiditi, –ae, –a estis
III plur.
fastiditi, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
fastiditus, –a, –um eram
II sing.
fastiditus, –a, –um eras
III sing.
fastiditus, –a, –um erat
I plur.
fastiditi, –ae, –a eramus
II plur.
fastiditi, –ae, –a eratis
III plur.
fastiditi, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
fastiditus, –a, –um ero
II sing.
fastiditus, –a, –um eris
III sing.
fastiditus, –a, –um erit
I plur.
fastiditi, –ae, –a erimus
II plur.
fastiditi, –ae, –a eritis
III plur.
fastiditi, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
fastīdĭar
II sing.
fastīdiāris, fastīdiāre
III sing.
fastīdiātur
I plur.
fastīdiāmur
II plur.
fastīdiamĭni
III plur.
fastīdiantur
IMPERFETTO
I sing.
fastīdīrer
II sing.
fastīdirēris, fastidiirēre
III sing.
fastīdirētur
I plur.
fastīdirēmur
II plur.
fastīdirēmini
III plur.
fastīdirentur
PERFETTO
I sing.
fastiditus, –a, –um sim
II sing.
fastiditus, –a, –um sis
III sing.
fastiditus, –a, –um sit
I plur.
fastiditi, –ae, –a simus
II plur.
fastiditi, –ae, –a sitis
III plur.
fastiditi, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
fastiditus, –a, –um essem
II sing.
fastiditus, –a, –um esses
III sing.
fastiditus, –a, –um esset
I plur.
fastiditi, –ae, –a essemus
II plur.
fastiditi, –ae, –a essetis
III plur.
fastiditi, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
fastīdīre
II plur.
fastīdimĭni
FUTURO
II sing.
fastīdītor
III sing.
fastīdītor
II plur.
–
III plur.
fastīdiuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
fastiditus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
fastīdīri
PERFETTO
Singolare:
fastiditus, –a, –um esse
Plurale:
fastiditi, –ae, –a esse
FUTURO
fastiditum esse
GERUNDIVO
fastīdiendus, –a, –um
SUPINO
fastiditu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:FASTIDIOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis