extrīcor - Diatesi passiva
(extrīco, extrīcas, extricavi, extricatum, extrīcāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
extrīcor
II sing.
extrīcāris, extrīcāre
III sing.
extrīcātur
I plur.
extrīcāmur
II plur.
extrīcamĭni
III plur.
extrīcantur
IMPERFETTO
I sing.
extrīcābar
II sing.
extrīcabāris, extrīcabāre
III sing.
extrīcabātur
I plur.
extrīcabāmur
II plur.
extrīcabamĭni
III plur.
extrīcabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
extrīcābor
II sing.
extrīcabĕris, extrīcabĕre
III sing.
extrīcabĭtur
I plur.
extrīcabĭmur
II plur.
extrīcabimĭni
III plur.
extrīcabuntur
PERFETTO
I sing.
extricatus, a, um sum
II sing.
extricatus, a, um es
III sing.
extricatus, a, um est
I plur.
extricati, ae, a sumus
II plur.
extricati, ae, a estis
III plur.
extricati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
extricatus, a, um eram
II sing.
extricatus, a, um eras
III sing.
extricatus, a, um erat
I plur.
extricati, ae, a eramus
II plur.
extricati, ae, a eratis
III plur.
extricati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
extricatus, a, um ero
II sing.
extricatus, a, um eris
III sing.
extricatus, a, um erit
I plur.
extricati, ae, a erimus
II plur.
extricati, ae, a eritis
III plur.
extricati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
extrīcer
II sing.
extrīcēris, extrīcēre
III sing.
extrīcētur
I plur.
extrīcēmur
II plur.
extrīcemĭni
III plur.
extrīcentur
IMPERFETTO
I sing.
extrīcārer
II sing.
extrīcarēris, extrīcarēre
III sing.
extrīcarētur
I plur.
extrīcarēmur
II plur.
extrīcaremĭni
III plur.
extrīcarentur
PERFETTO
I sing.
extricatus, a, um sim
II sing.
extricatus, a, um sis
III sing.
extricatus, a, um sit
I plur.
extricati, ae, a simus
II plur.
extricati, ae, a sitis
III plur.
extricati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
extricatus, a, um essem
II sing.
extricatus, a, um esses
III sing.
extricatus, a, um esset
I plur.
extricati, ae, a essemus
II plur.
extricati, ae, a essetis
III plur.
extricati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
extrīcāre
II plur.
extrīcamĭni
FUTURO
II sing.
extrīcātor
III sing.
extrīcātor
II plur.
III plur.
extrīcantor
PARTICIPIO
PERFETTO
extricatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
extrīcāri
PERFETTO
Singolare:
extricatus, a, um esse
Plurale:
extricati, ae, a esse
FUTURO
extricatum esse
GERUNDIVO
extrīcandus, a, um
SUPINO
extricatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
extrīcor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis