extirpor - Diatesi passiva
(extirpo, extirpas, extirpavi, extirpatum, extirpāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
extirpor
II sing.
extirpāris, extirpāre
III sing.
extirpātur
I plur.
extirpāmur
II plur.
extirpamĭni
III plur.
extirpantur
IMPERFETTO
I sing.
extirpābar
II sing.
extirpabāris, extirpabāre
III sing.
extirpabātur
I plur.
extirpabāmur
II plur.
extirpabamĭni
III plur.
extirpabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
extirpābor
II sing.
extirpabĕris, extirpabĕre
III sing.
extirpabĭtur
I plur.
extirpabĭmur
II plur.
extirpabimĭni
III plur.
extirpabuntur
PERFETTO
I sing.
extirpatus, a, um sum
II sing.
extirpatus, a, um es
III sing.
extirpatus, a, um est
I plur.
extirpati, ae, a sumus
II plur.
extirpati, ae, a estis
III plur.
extirpati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
extirpatus, a, um eram
II sing.
extirpatus, a, um eras
III sing.
extirpatus, a, um erat
I plur.
extirpati, ae, a eramus
II plur.
extirpati, ae, a eratis
III plur.
extirpati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
extirpatus, a, um ero
II sing.
extirpatus, a, um eris
III sing.
extirpatus, a, um erit
I plur.
extirpati, ae, a erimus
II plur.
extirpati, ae, a eritis
III plur.
extirpati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
extirper
II sing.
extirpēris, extirpēre
III sing.
extirpētur
I plur.
extirpēmur
II plur.
extirpemĭni
III plur.
extirpentur
IMPERFETTO
I sing.
extirpārer
II sing.
extirparēris, extirparēre
III sing.
extirparētur
I plur.
extirparēmur
II plur.
extirparemĭni
III plur.
extirparentur
PERFETTO
I sing.
extirpatus, a, um sim
II sing.
extirpatus, a, um sis
III sing.
extirpatus, a, um sit
I plur.
extirpati, ae, a simus
II plur.
extirpati, ae, a sitis
III plur.
extirpati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
extirpatus, a, um essem
II sing.
extirpatus, a, um esses
III sing.
extirpatus, a, um esset
I plur.
extirpati, ae, a essemus
II plur.
extirpati, ae, a essetis
III plur.
extirpati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
extirpāre
II plur.
extirpamĭni
FUTURO
II sing.
extirpātor
III sing.
extirpātor
II plur.
III plur.
extirpantor
PARTICIPIO
PERFETTO
extirpatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
extirpāri
PERFETTO
Singolare:
extirpatus, a, um esse
Plurale:
extirpati, ae, a esse
FUTURO
extirpatum esse
GERUNDIVO
extirpandus, a, um
SUPINO
extirpatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
extirpor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis