exsĭnŭor - Diatesi passiva
(exsĭnŭo, exsĭnŭas, exsinuavi, exsinuatum, exsĭnŭāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
exsĭnŭor
II sing.
exsĭnŭāris, exsĭnŭāre
III sing.
exsĭnŭātur
I plur.
exsĭnŭāmur
II plur.
exsĭnŭamĭni
III plur.
exsĭnŭantur
IMPERFETTO
I sing.
exsĭnŭābar
II sing.
exsĭnŭabāris, exsĭnŭabāre
III sing.
exsĭnŭabātur
I plur.
exsĭnŭabāmur
II plur.
exsĭnŭabamĭni
III plur.
exsĭnŭabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
exsĭnŭābor
II sing.
exsĭnŭabĕris, exsĭnŭabĕre
III sing.
exsĭnŭabĭtur
I plur.
exsĭnŭabĭmur
II plur.
exsĭnŭabimĭni
III plur.
exsĭnŭabuntur
PERFETTO
I sing.
exsinuatus, a, um sum
II sing.
exsinuatus, a, um es
III sing.
exsinuatus, a, um est
I plur.
exsinuati, ae, a sumus
II plur.
exsinuati, ae, a estis
III plur.
exsinuati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
exsinuatus, a, um eram
II sing.
exsinuatus, a, um eras
III sing.
exsinuatus, a, um erat
I plur.
exsinuati, ae, a eramus
II plur.
exsinuati, ae, a eratis
III plur.
exsinuati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
exsinuatus, a, um ero
II sing.
exsinuatus, a, um eris
III sing.
exsinuatus, a, um erit
I plur.
exsinuati, ae, a erimus
II plur.
exsinuati, ae, a eritis
III plur.
exsinuati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
exsĭnŭer
II sing.
exsĭnŭēris, exsĭnŭēre
III sing.
exsĭnŭētur
I plur.
exsĭnŭēmur
II plur.
exsĭnŭemĭni
III plur.
exsĭnŭentur
IMPERFETTO
I sing.
exsĭnŭārer
II sing.
exsĭnŭarēris, exsĭnŭarēre
III sing.
exsĭnŭarētur
I plur.
exsĭnŭarēmur
II plur.
exsĭnŭaremĭni
III plur.
exsĭnŭarentur
PERFETTO
I sing.
exsinuatus, a, um sim
II sing.
exsinuatus, a, um sis
III sing.
exsinuatus, a, um sit
I plur.
exsinuati, ae, a simus
II plur.
exsinuati, ae, a sitis
III plur.
exsinuati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
exsinuatus, a, um essem
II sing.
exsinuatus, a, um esses
III sing.
exsinuatus, a, um esset
I plur.
exsinuati, ae, a essemus
II plur.
exsinuati, ae, a essetis
III plur.
exsinuati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
exsĭnŭāre
II plur.
exsĭnŭamĭni
FUTURO
II sing.
exsĭnŭātor
III sing.
exsĭnŭātor
II plur.
III plur.
exsĭnŭantor
PARTICIPIO
PERFETTO
exsinuatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
exsĭnŭāri
PERFETTO
Singolare:
exsinuatus, a, um esse
Plurale:
exsinuati, ae, a esse
FUTURO
exsinuatum esse
GERUNDIVO
exsĭnŭandus, a, um
SUPINO
exsinuatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
exsĭnŭor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis