Donazione

exsĕquĭor - Diatesi attiva


(exsĕquĭor, exsĕquĭāris, exsequiatus sum, exsĕquĭāri)

verbo transitivo deponente I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
exsĕquĭor
II sing.
exsĕquĭāris, exsĕquĭāre
III sing.
exsĕquĭātur
I plur.
exsĕquĭāmur
II plur.
exsĕquĭamĭni
III plur.
exsĕquĭantur
IMPERFETTO
I sing.
exsĕquĭābar
II sing.
exsĕquĭabāris, exsĕquĭabāre
III sing.
exsĕquĭabātur
I plur.
exsĕquĭabāmur
II plur.
exsĕquĭabamĭni
III plur.
exsĕquĭabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
exsĕquĭābor
II sing.
exsĕquĭabĕris, exsĕquĭabĕre
III sing.
exsĕquĭabĭtur
I plur.
exsĕquĭabĭmur
II plur.
exsĕquĭabimĭni
III plur.
exsĕquĭabuntur
PERFETTO
I sing.
exsequiatus, –a, –um sum
II sing.
exsequiatus, –a, –um es
III sing.
exsequiatus, –a, –um est
I plur.
exsequiati, –ae, –a sumus
II plur.
exsequiati, –ae, –a estis
III plur.
exsequiati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
exsequiatus, –a, –um eram
II sing.
exsequiatus, –a, –um eras
III sing.
exsequiatus, –a, –um erat
I plur.
exsequiati, –ae, –a eramus
II plur.
exsequiati, –ae, –a eratis
III plur.
exsequiati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
exsequiatus, –a, –um ero
II sing.
exsequiatus, –a, –um eris
III sing.
exsequiatus, –a, –um erit
I plur.
exsequiati, –ae, –a erimus
II plur.
exsequiati, –ae, –a eritis
III plur.
exsequiati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
exsĕquĭer
II sing.
exsĕquĭēris, exsĕquĭēre
III sing.
exsĕquĭētur
I plur.
exsĕquĭēmur
II plur.
exsĕquĭemĭni
III plur.
exsĕquĭentur
IMPERFETTO
I sing.
exsĕquĭārer
II sing.
exsĕquĭarēris, exsĕquĭarēre
III sing.
exsĕquĭarētur
I plur.
exsĕquĭarēmur
II plur.
exsĕquĭaremĭni
III plur.
exsĕquĭarentur
PERFETTO
I sing.
exsequiatus, –a, –um sim
II sing.
exsequiatus, –a, –um sis
III sing.
exsequiatus, –a, –um sit
I plur.
exsequiati, –ae, –a simus
II plur.
exsequiati, –ae, –a sitis
III plur.
exsequiati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
exsequiatus, –a, –um essem
II sing.
exsequiatus, –a, –um esses
III sing.
exsequiatus, –a, –um esset
I plur.
exsequiati, –ae, –a essemus
II plur.
exsequiati, –ae, –a essetis
III plur.
exsequiati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
exsĕquĭāre
II plur.
exsĕquĭamĭni
FUTURO
II sing.
exsĕquĭātor
III sing.
exsĕquĭātor
II plur.
–
III plur.
exsĕquĭantor
INFINITO
PRESENTE
exsĕquĭāri
PERFETTO
Singolare:
exsequiatus, –a, –um esse
Plurale:
exsequiati, –ae, –a esse
FUTURO
Singolare:
exsequiatūrūm, –am, –ūm esse
Plurale:
exsequiatūros, –as, –a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
exsĕquĭans, –antis
FUTURO
exsequiatūrūs, –a, –ūm
SUPINO
Attivo:
exsequiatum
Passivo:
exsequiatu
GERUNDIO
Genitivo:
exsĕquĭandi
Dativo:
exsĕquĭando
Accusativo:
exsĕquĭandum
Ablativo:
exsĕquĭando
GERUNDIVO
exsĕquĭandus, –a, –um



‹ exsequiatus
exsĕquor ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
exsequialia Sost. nt. pl. II decl.
exsĕquĭālis agg. II cl.
exsĕquĭans agg. part. pres. II cl.
exsequiatūrūs agg. part. fut.
exsequiatus agg. part. perf. I cl.
exsĕquĭor v. tr. dep. I coniug.
exsĕquor v. tr. dep. III coniug.
exserciens agg. part. pres. II cl.
exsercĭo v. tr. IV coniug.
exsercĭor v. tr. IV coniug.
exsĕrens agg. part. pres. II cl.
exsĕro v. tr. III coniug.
exsĕror v. tr. III coniug.
exsertans agg. part. pres. II cl.
exsertatūrūs agg. part. fut.
exsertatus agg. part. perf. I cl.
exsertatus agg. inf. perf.
exsertē avv.
exserto v. tr. I coniug.
exsertor v. tr. I coniug.
{{ID:EXSEQUIOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis