excommūnĭcor - Diatesi passiva
(excommūnĭco, excommūnĭcas, excommunicavi, excommunicatum, excommūnĭcāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
excommūnĭcor
II sing.
excommūnĭcāris, excommūnĭcāre
III sing.
excommūnĭcātur
I plur.
excommūnĭcāmur
II plur.
excommūnĭcamĭni
III plur.
excommūnĭcantur
IMPERFETTO
I sing.
excommūnĭcābar
II sing.
excommūnĭcabāris, excommūnĭcabāre
III sing.
excommūnĭcabātur
I plur.
excommūnĭcabāmur
II plur.
excommūnĭcabamĭni
III plur.
excommūnĭcabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
excommūnĭcābor
II sing.
excommūnĭcabĕris, excommūnĭcabĕre
III sing.
excommūnĭcabĭtur
I plur.
excommūnĭcabĭmur
II plur.
excommūnĭcabimĭni
III plur.
excommūnĭcabuntur
PERFETTO
I sing.
excommunicatus, a, um sum
II sing.
excommunicatus, a, um es
III sing.
excommunicatus, a, um est
I plur.
excommunicati, ae, a sumus
II plur.
excommunicati, ae, a estis
III plur.
excommunicati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
excommunicatus, a, um eram
II sing.
excommunicatus, a, um eras
III sing.
excommunicatus, a, um erat
I plur.
excommunicati, ae, a eramus
II plur.
excommunicati, ae, a eratis
III plur.
excommunicati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
excommunicatus, a, um ero
II sing.
excommunicatus, a, um eris
III sing.
excommunicatus, a, um erit
I plur.
excommunicati, ae, a erimus
II plur.
excommunicati, ae, a eritis
III plur.
excommunicati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
excommūnĭcer
II sing.
excommūnĭcēris, excommūnĭcēre
III sing.
excommūnĭcētur
I plur.
excommūnĭcēmur
II plur.
excommūnĭcemĭni
III plur.
excommūnĭcentur
IMPERFETTO
I sing.
excommūnĭcārer
II sing.
excommūnĭcarēris, excommūnĭcarēre
III sing.
excommūnĭcarētur
I plur.
excommūnĭcarēmur
II plur.
excommūnĭcaremĭni
III plur.
excommūnĭcarentur
PERFETTO
I sing.
excommunicatus, a, um sim
II sing.
excommunicatus, a, um sis
III sing.
excommunicatus, a, um sit
I plur.
excommunicati, ae, a simus
II plur.
excommunicati, ae, a sitis
III plur.
excommunicati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
excommunicatus, a, um essem
II sing.
excommunicatus, a, um esses
III sing.
excommunicatus, a, um esset
I plur.
excommunicati, ae, a essemus
II plur.
excommunicati, ae, a essetis
III plur.
excommunicati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
excommūnĭcāre
II plur.
excommūnĭcamĭni
FUTURO
II sing.
excommūnĭcātor
III sing.
excommūnĭcātor
II plur.
III plur.
excommūnĭcantor
PARTICIPIO
PERFETTO
excommunicatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
excommūnĭcāri
PERFETTO
Singolare:
excommunicatus, a, um esse
Plurale:
excommunicati, ae, a esse
FUTURO
excommunicatum esse
GERUNDIVO
excommūnĭcandus, a, um
SUPINO
excommunicatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
excommūnĭcor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis