exăbūtor - Diatesi attiva
(exăbūtor, exăbūtĕris, exabusus sum, exăbūti)
verbo intransitivo deponente III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
exăbūtor
II sing.
exăbūtĕris, exăbūtĕre
III sing.
exăbūtĭtur
I plur.
exăbūtĭmur
II plur.
exăbūtimĭni
III plur.
exăbūtuntur
IMPERFETTO
I sing.
exăbūtēbar
II sing.
exăbūtebāris, exăbūtebāre
III sing.
exăbūtebātur
I plur.
exăbūtebāmur
II plur.
exăbūtebamĭni
III plur.
exăbūtebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
exăbūtar
II sing.
exăbūtēris, exăbūtēre
III sing.
exăbūtētur
I plur.
exăbūtēmur
II plur.
exăbūtemĭni
III plur.
exăbūtentur
PERFETTO
I sing.
exabusus, a, um sum
II sing.
exabusus, a, um es
III sing.
exabusus, a, um est
I plur.
exabusi, ae, a sumus
II plur.
exabusi, ae, a estis
III plur.
exabusi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
exabusus, a, um eram
II sing.
exabusus, a, um eras
III sing.
exabusus, a, um erat
I plur.
exabusi, ae, a eramus
II plur.
exabusi, ae, a eratis
III plur.
exabusi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
exabusus, a, um ero
II sing.
exabusus, a, um eris
III sing.
exabusus, a, um erit
I plur.
exabusi, ae, a erimus
II plur.
exabusi, ae, a eritis
III plur.
exabusi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
exăbūtar
II sing.
exăbūtāris, exăbūtāre
III sing.
exăbūtātur
I plur.
exăbūtāmur
II plur.
exăbūtamĭni
III plur.
exăbūtantur
IMPERFETTO
I sing.
exăbūtĕrer
II sing.
exăbūterēris, exăbūterēre
III sing.
exăbūterētur
I plur.
exăbūterēmur
II plur.
exăbūteremĭni
III plur.
exăbūterentur
PERFETTO
I sing.
exabusus, a, um sim
II sing.
exabusus, a, um sis
III sing.
exabusus, a, um sit
I plur.
exabusi, ae, a simus
II plur.
exabusi, ae, a sitis
III plur.
exabusi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
exabusus, a, um essem
II sing.
exabusus, a, um esses
III sing.
exabusus, a, um esset
I plur.
exabusi, ae, a essemus
II plur.
exabusi, ae, a essetis
III plur.
exabusi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
exăbūtĕre
II plur.
exăbūtimĭni
FUTURO
II sing.
exăbūtĭtor
III sing.
exăbūtĭtor
II plur.
III plur.
exăbūtuntor
INFINITO
PRESENTE
exăbūti
PERFETTO
Singolare:
exabusus, a, um esse
Plurale:
exabusi, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
exabusūrūm, am, ūm esse
Plurale:
exabusūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
exăbūtens, entis
FUTURO
exabusūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
exabusum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
exăbūtendi
Dativo:
exăbūtendo
Accusativo:
exăbūtendum
Ablativo:
exăbūtendo
GERUNDIVO
exăbūtor v. intr. dep. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis