Donazione

ēssitor - Diatesi passiva


(ēssito, ēssitas, essitavi, essitatum, ēssitāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ēssitor
II sing.
ēssitāris, ēssitāre
III sing.
ēssitātur
I plur.
ēssitāmur
II plur.
ēssitamĭni
III plur.
ēssitantur
IMPERFETTO
I sing.
ēssitābar
II sing.
ēssitabāris, ēssitabāre
III sing.
ēssitabātur
I plur.
ēssitabāmur
II plur.
ēssitabamĭni
III plur.
ēssitabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ēssitābor
II sing.
ēssitabĕris, ēssitabĕre
III sing.
ēssitabĭtur
I plur.
ēssitabĭmur
II plur.
ēssitabimĭni
III plur.
ēssitabuntur
PERFETTO
I sing.
essitatus, –a, –um sum
II sing.
essitatus, –a, –um es
III sing.
essitatus, –a, –um est
I plur.
essitati, –ae, –a sumus
II plur.
essitati, –ae, –a estis
III plur.
essitati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
essitatus, –a, –um eram
II sing.
essitatus, –a, –um eras
III sing.
essitatus, –a, –um erat
I plur.
essitati, –ae, –a eramus
II plur.
essitati, –ae, –a eratis
III plur.
essitati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
essitatus, –a, –um ero
II sing.
essitatus, –a, –um eris
III sing.
essitatus, –a, –um erit
I plur.
essitati, –ae, –a erimus
II plur.
essitati, –ae, –a eritis
III plur.
essitati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ēssiter
II sing.
ēssitēris, ēssitēre
III sing.
ēssitētur
I plur.
ēssitēmur
II plur.
ēssitemĭni
III plur.
ēssitentur
IMPERFETTO
I sing.
ēssitārer
II sing.
ēssitarēris, ēssitarēre
III sing.
ēssitarētur
I plur.
ēssitarēmur
II plur.
ēssitaremĭni
III plur.
ēssitarentur
PERFETTO
I sing.
essitatus, –a, –um sim
II sing.
essitatus, –a, –um sis
III sing.
essitatus, –a, –um sit
I plur.
essitati, –ae, –a simus
II plur.
essitati, –ae, –a sitis
III plur.
essitati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
essitatus, –a, –um essem
II sing.
essitatus, –a, –um esses
III sing.
essitatus, –a, –um esset
I plur.
essitati, –ae, –a essemus
II plur.
essitati, –ae, –a essetis
III plur.
essitati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ēssitāre
II plur.
ēssitamĭni
FUTURO
II sing.
ēssitātor
III sing.
ēssitātor
II plur.
–
III plur.
ēssitantor
PARTICIPIO
PERFETTO
essitatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
ēssitāri
PERFETTO
Singolare:
essitatus, –a, –um esse
Plurale:
essitati, –ae, –a esse
FUTURO
essitatum esse
GERUNDIVO
ēssitandus, –a, –um
SUPINO
essitatu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ ēssito
essŭrĭālis ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
ēssitans agg. part. pres. II cl.
essitatūrūs agg. part. fut.
essitatus agg. part. perf. I cl.
essitatus agg. inf. perf.
ēssito v. tr. I coniug.
ēssitor v. tr. I coniug.
essŭrĭālis agg. II cl.
essŭrĭens agg. part. pres. II cl.
essŭrĭentĕr avv.
essŭrĭēs sost. femm. V decl.
essŭrīgo sost. femm. III decl.
essŭrĭo sost. masch. III decl.
essŭrĭo v. tr. e intr. IV coniug.
essŭrĭor v. tr. e intr. IV coniug.
Esthēr sost. femm. inv.
ēsŭrĭālis agg. II cl.
ēsŭrĭens agg. part. pres. II cl.
ēsŭrĭentĕr avv.
ēsŭrĭēs sost. femm. V decl.
ēsŭrīgo sost. femm. III decl.
{{ID:ESSITOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis