ēnŭclĕor - Diatesi passiva
(ēnŭclĕo, ēnŭclĕas, enucleavi, enucleatum, ēnŭclĕāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ēnŭclĕor
II sing.
ēnŭclĕāris, ēnŭclĕāre
III sing.
ēnŭclĕātur
I plur.
ēnŭclĕāmur
II plur.
ēnŭclĕamĭni
III plur.
ēnŭclĕantur
IMPERFETTO
I sing.
ēnŭclĕābar
II sing.
ēnŭclĕabāris, ēnŭclĕabāre
III sing.
ēnŭclĕabātur
I plur.
ēnŭclĕabāmur
II plur.
ēnŭclĕabamĭni
III plur.
ēnŭclĕabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ēnŭclĕābor
II sing.
ēnŭclĕabĕris, ēnŭclĕabĕre
III sing.
ēnŭclĕabĭtur
I plur.
ēnŭclĕabĭmur
II plur.
ēnŭclĕabimĭni
III plur.
ēnŭclĕabuntur
PERFETTO
I sing.
enucleatus, a, um sum
II sing.
enucleatus, a, um es
III sing.
enucleatus, a, um est
I plur.
enucleati, ae, a sumus
II plur.
enucleati, ae, a estis
III plur.
enucleati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
enucleatus, a, um eram
II sing.
enucleatus, a, um eras
III sing.
enucleatus, a, um erat
I plur.
enucleati, ae, a eramus
II plur.
enucleati, ae, a eratis
III plur.
enucleati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
enucleatus, a, um ero
II sing.
enucleatus, a, um eris
III sing.
enucleatus, a, um erit
I plur.
enucleati, ae, a erimus
II plur.
enucleati, ae, a eritis
III plur.
enucleati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ēnŭclĕer
II sing.
ēnŭclĕēris, ēnŭclĕēre
III sing.
ēnŭclĕētur
I plur.
ēnŭclĕēmur
II plur.
ēnŭclĕemĭni
III plur.
ēnŭclĕentur
IMPERFETTO
I sing.
ēnŭclĕārer
II sing.
ēnŭclĕarēris, ēnŭclĕarēre
III sing.
ēnŭclĕarētur
I plur.
ēnŭclĕarēmur
II plur.
ēnŭclĕaremĭni
III plur.
ēnŭclĕarentur
PERFETTO
I sing.
enucleatus, a, um sim
II sing.
enucleatus, a, um sis
III sing.
enucleatus, a, um sit
I plur.
enucleati, ae, a simus
II plur.
enucleati, ae, a sitis
III plur.
enucleati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
enucleatus, a, um essem
II sing.
enucleatus, a, um esses
III sing.
enucleatus, a, um esset
I plur.
enucleati, ae, a essemus
II plur.
enucleati, ae, a essetis
III plur.
enucleati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ēnŭclĕāre
II plur.
ēnŭclĕamĭni
FUTURO
II sing.
ēnŭclĕātor
III sing.
ēnŭclĕātor
II plur.
III plur.
ēnŭclĕantor
PARTICIPIO
PERFETTO
enucleatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
ēnŭclĕāri
PERFETTO
Singolare:
enucleatus, a, um esse
Plurale:
enucleati, ae, a esse
FUTURO
enucleatum esse
GERUNDIVO
ēnŭclĕandus, a, um
SUPINO
enucleatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
ēnŭclĕor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis