ēmūgĭo - Diatesi attiva
(ēmūgĭo, ēmūgis, ēmūgīre)
verbo transitivo IV coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ēmūgĭo
II sing.
ēmūgis
III sing.
ēmūgit
I plur.
ēmūgīmus
II plur.
ēmūgītis
III plur.
ēmūgĭunt
IMPERFETTO
I sing.
ēmūgiēbam
II sing.
ēmūgiēbas
III sing.
ēmūgiēbat
I plur.
ēmūgiebāmus
II plur.
ēmūgiebātis
III plur.
ēmūgiēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ēmūgĭam
II sing.
ēmūgĭes
III sing.
ēmūgĭet
I plur.
ēmūgiēmus
II plur.
ēmūgiētis
III plur.
ēmūgĭent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ēmūgĭam
II sing.
ēmūgĭas
III sing.
ēmūgĭat
I plur.
ēmūgiāmus
II plur.
ēmūgiātis
III plur.
ēmūgĭant
IMPERFETTO
I sing.
ēmūgīrem
II sing.
ēmūgīres
III sing.
ēmūgīret
I plur.
ēmūgirēmus
II plur.
ēmūgirētis
III plur.
ēmūgīrent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ēmūgi
II plur.
ēmūgīte
FUTURO
II sing.
ēmūgīto
III sing.
ēmūgīto
II plur.
ēmūgitōte
III plur.
ēmūgiunto
PARTICIPIO
PRESENTE
ēmūgiens, ientis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
ēmūgīre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
ēmūgiendi
Dativo:
ēmūgiendo
Accusativo:
ad ēmūgiendum
Ablativo:
ēmūgiendo
SUPINO
Vedi la forma passiva di questo lemma
ēmūgĭo v. tr. IV coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis