ēmŏnĕo - Diatesi attiva
(ēmŏnĕo, ēmŏnes, ēmŏnēre)
verbo transitivo II coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ēmŏnĕo
II sing.
ēmŏnes
III sing.
ēmŏnet
I plur.
ēmŏnēmus
II plur.
ēmŏnētis
III plur.
ēmŏnent
IMPERFETTO
I sing.
ēmŏnēbam
II sing.
ēmŏnēbas
III sing.
ēmŏnēbat
I plur.
ēmŏnabāmus
II plur.
ēmŏnebātis
III plur.
ēmŏnēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ēmŏnēbo
II sing.
ēmŏnēbis
III sing.
ēmŏnēbit
I plur.
ēmŏnebĭmus
II plur.
ēmŏnebĭtis
III plur.
ēmŏnēbunt
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ēmŏnĕam
II sing.
ēmŏnĕas
III sing.
ēmŏnĕat
I plur.
ēmŏneāmus
II plur.
ēmŏneātis
III plur.
ēmŏnĕant
IMPERFETTO
I sing.
ēmŏnērem
II sing.
ēmŏnēres
III sing.
ēmŏnēret
I plur.
ēmŏnerēmus
II plur.
ēmŏnerētis
III plur.
ēmŏnērent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ēmŏne
II plur.
ēmŏnēte
FUTURO
II sing.
ēmŏnēto
III sing.
ēmŏnēto
II plur.
III plur.
ēmŏnetōte
PARTICIPIO
PRESENTE
ēmŏnens, entis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
ēmŏnēre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
ēmŏnendi
Dativo:
ēmŏnendo
Accusativo:
ad ēmŏnendum
Ablativo:
ēmŏnendo
SUPINO
Vedi la forma passiva di questo lemma
ēmŏnĕo v. tr. II coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis