ēlūtrĭor - Diatesi passiva
(ēlūtrĭo, ēlūtrĭas, elutriatum, ēlūtrĭāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ēlūtrĭor
II sing.
ēlūtrĭāris, ēlūtrĭāre
III sing.
ēlūtrĭātur
I plur.
ēlūtrĭāmur
II plur.
ēlūtrĭamĭni
III plur.
ēlūtrĭantur
IMPERFETTO
I sing.
ēlūtrĭābar
II sing.
ēlūtrĭabāris, ēlūtrĭabāre
III sing.
ēlūtrĭabātur
I plur.
ēlūtrĭabāmur
II plur.
ēlūtrĭabamĭni
III plur.
ēlūtrĭabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ēlūtrĭābor
II sing.
ēlūtrĭabĕris, ēlūtrĭabĕre
III sing.
ēlūtrĭabĭtur
I plur.
ēlūtrĭabĭmur
II plur.
ēlūtrĭabimĭni
III plur.
ēlūtrĭabuntur
PERFETTO
I sing.
elutriatus, a, um sum
II sing.
elutriatus, a, um es
III sing.
elutriatus, a, um est
I plur.
elutriati, ae, a sumus
II plur.
elutriati, ae, a estis
III plur.
elutriati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
elutriatus, a, um eram
II sing.
elutriatus, a, um eras
III sing.
elutriatus, a, um erat
I plur.
elutriati, ae, a eramus
II plur.
elutriati, ae, a eratis
III plur.
elutriati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
elutriatus, a, um ero
II sing.
elutriatus, a, um eris
III sing.
elutriatus, a, um erit
I plur.
elutriati, ae, a erimus
II plur.
elutriati, ae, a eritis
III plur.
elutriati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ēlūtrĭer
II sing.
ēlūtrĭēris, ēlūtrĭēre
III sing.
ēlūtrĭētur
I plur.
ēlūtrĭēmur
II plur.
ēlūtrĭemĭni
III plur.
ēlūtrĭentur
IMPERFETTO
I sing.
ēlūtrĭārer
II sing.
ēlūtrĭarēris, ēlūtrĭarēre
III sing.
ēlūtrĭarētur
I plur.
ēlūtrĭarēmur
II plur.
ēlūtrĭaremĭni
III plur.
ēlūtrĭarentur
PERFETTO
I sing.
elutriatus, a, um sim
II sing.
elutriatus, a, um sis
III sing.
elutriatus, a, um sit
I plur.
elutriati, ae, a simus
II plur.
elutriati, ae, a sitis
III plur.
elutriati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
elutriatus, a, um essem
II sing.
elutriatus, a, um esses
III sing.
elutriatus, a, um esset
I plur.
elutriati, ae, a essemus
II plur.
elutriati, ae, a essetis
III plur.
elutriati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ēlūtrĭāre
II plur.
ēlūtrĭamĭni
FUTURO
II sing.
ēlūtrĭātor
III sing.
ēlūtrĭātor
II plur.
III plur.
ēlūtrĭantor
PARTICIPIO
PERFETTO
elutriatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
ēlūtrĭāri
PERFETTO
Singolare:
elutriatus, a, um esse
Plurale:
elutriati, ae, a esse
FUTURO
elutriatum esse
GERUNDIVO
ēlūtrĭandus, a, um
SUPINO
elutriatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
ēlūtrĭor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis