Donazione

dŭumvĭrātŭs


(duumviratŭs, duumviratūs)

sostantivo maschile IV declinazione

Vedi la traduzione di questo lemma



MASCHILE
SINGOLARE
Nom.
duumviratŭs
Gen.
duumviratūs
Dat.
duumviratui
Acc.
duumviratum
Abl.
duumviratu
Voc.
duumviratŭs
PLURALE
Nom.
duumviratūs
Gen.
duumviratŭum
Dat.
duumviratĭbus
Acc.
duumviratūs
Abl.
duumviratĭbus
Voc.
duumviratūs

‹ dŭumvĭrālĭtās
dŭumvĭri ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
dūsmosus agg. I cl.
dūsmus agg. I cl.
dŭumvĭrālĭcĭus sost. masch. II decl.
dŭumvĭrālis sost. masch. III decl.
dŭumvĭrālĭtās sost. femm. III decl.
dŭumvĭrātŭs sost. masch. IV decl.
dŭumvĭri sost. masch. pl. II decl.
dux sost. masch. e femm. III decl.
dўăs sost. femm. III decl.
Dȳmae sost. femm. pl. I decl.
Dȳmaei sost. masch. pl. II decl.
Dȳmaeus agg. I cl.
Dўmantis sost. femm. III decl.
Dўmăs sost. masch. III decl.
Dȳmē sost. femm. I decl.
dўnămis sost. femm. III decl.
dўnastēs sost. masch. I decl.
dўŏdĕcăs sost. femm. III decl.
Dyrrăchīni sost. masch. pl. II decl.
Dyrrăchīnus agg. I cl.
{{ID:DUUMVIRATUS100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis