Donazione

dŏcĕor - Diatesi passiva


(dŏcĕo, dŏces, docui, doctum, dŏcēre)

verbo transitivo II coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dŏcĕor
II sing.
dŏcēris, dŏcēre
III sing.
dŏcētur
I plur.
dŏcēmur
II plur.
dŏcemĭni
III plur.
dŏcentur
IMPERFETTO
I sing.
dŏcēbar
II sing.
dŏcebāris
III sing.
dŏcebātur
I plur.
dŏcebāmur
II plur.
dŏcebamĭni
III plur.
dŏcebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dŏcēbor
II sing.
dŏcebĕris, dŏcebĕre
III sing.
dŏcebĭtur
I plur.
dŏcebĭmur
II plur.
dŏcebimĭni
III plur.
dŏcebuntur
PERFETTO
I sing.
doctus, –a, –um sum
II sing.
doctus, –a, –um es
III sing.
doctus, –a, –um est
I plur.
docti, –ae, –a sumus
II plur.
docti, –ae, –a estis
III plur.
docti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
doctus, –a, –um eram
II sing.
doctus, –a, –um eras
III sing.
doctus, –a, –um erat
I plur.
docti, –ae, –a eramus
II plur.
docti, –ae, –a eratis
III plur.
docti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
doctus, –a, –um ero
II sing.
doctus, –a, –um eris
III sing.
doctus, –a, –um erit
I plur.
docti, –ae, –a erimus
II plur.
docti, –ae, –a eritis
III plur.
docti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dŏcĕar
II sing.
dŏceāris, dŏceāre
III sing.
dŏceātur
I plur.
dŏceāmur
II plur.
dŏceamĭni
III plur.
dŏceantur
IMPERFETTO
I sing.
dŏcērer
II sing.
dŏcerēris, dŏcerēre
III sing.
dŏcerētur
I plur.
dŏcerēmur
II plur.
dŏceremĭni
III plur.
dŏcerentur
PERFETTO
I sing.
doctus, –a, –um sim
II sing.
doctus, –a, –um sis
III sing.
doctus, –a, –um sit
I plur.
docti, –ae, –a simus
II plur.
docti, –ae, –a sitis
III plur.
docti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
doctus, –a, –um essem
II sing.
doctus, –a, –um esses
III sing.
doctus, –a, –um esset
I plur.
docti, –ae, –a essemus
II plur.
docti, –ae, –a essetis
III plur.
docti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dŏcēre
II plur.
dŏcemĭni
FUTURO
II sing.
dŏcētor
III sing.
dŏcētor
II plur.
–
III plur.
dŏcentor
PARTICIPIO
PERFETTO
doctus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
dŏcēri
PERFETTO
Singolare:
doctus, –a, –um esse
Plurale:
docti, –ae, –a esse
FUTURO
doctum esse
GERUNDIVO
dŏcendus, –a, –um
SUPINO
doctu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ dŏcĕo
dochmĭus ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
dīvus sost. masch. II decl.
dīvus agg. I cl.
do v. tr. I coniug.
dŏcens agg. part. pres. II cl.
dŏcĕo v. tr. II coniug.
dŏcĕor v. tr. II coniug.
dochmĭus sost. masch. II decl.
dŏcĭbĭlis agg. II cl.
dŏcĭlis agg. II cl.
dŏcĭlĭtās sost. femm. III decl.
dŏcis sost. femm. III decl.
doctē avv.
docti sost. masch. pl. II decl.
doctĭfĭcus agg. I cl.
doctĭlŏquax agg. II cl.
doctĭlŏquus agg. I cl.
doctĭsŏnus agg. I cl.
doctĭtantĕr avv.
doctĭuscŭlē avv.
doctŏr sost. masch. III decl.
{{ID:DOCEOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis