diversor - Diatesi attiva
(diversor, diversāris, diversatus sum, diversāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
diversor
II sing.
diversāris, diversāre
III sing.
diversātur
I plur.
diversāmur
II plur.
diversamĭni
III plur.
diversantur
IMPERFETTO
I sing.
diversābar
II sing.
diversabāris, diversabāre
III sing.
diversabātur
I plur.
diversabāmus
II plur.
diversabamĭni
III plur.
diversantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
diversābor
II sing.
diversabĕris, diversabĕre
III sing.
diversabĭtur
I plur.
diversabĭmur
II plur.
diversabimĭni
III plur.
diversabuntur
PERFETTO
I sing.
diversatus, a, um sum
II sing.
diversatus, a, um es
III sing.
diversatus, a, um est
I plur.
diversati, ae, a sumus
II plur.
diversati, ae, a estis
III plur.
diversati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
diversatus, a, um eram
II sing.
diversatus, a, um eras
III sing.
diversatus, a, um erat
I plur.
diversati, ae, a eramus
II plur.
diversati, ae, a eratis
III plur.
diversati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
diversatus, a, um ero
II sing.
diversatus, a, um eris
III sing.
diversatus, a, um erit
I plur.
diversati, ae, a erimus
II plur.
diversati, ae, a eritis
III plur.
diversati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
diverser
II sing.
diversēris, diversēre
III sing.
diversētur
I plur.
diversēmur
II plur.
diversemĭni
III plur.
diversentur
IMPERFETTO
I sing.
diversārer
II sing.
diversarēris, diversarēre
III sing.
diversarētur
I plur.
diversāremur
II plur.
diversaremĭni
III plur.
diversarentur
PERFETTO
I sing.
diversatus, a, um sim
II sing.
diversatus, a, um sis
III sing.
diversatus, a, um sit
I plur.
diversati, ae, a simus
II plur.
diversati, ae, a sitis
III plur.
diversati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
diversatus, a, um essem
II sing.
diversatus, a, um esses
III sing.
diversatus, a, um esset
I plur.
diversati, ae, a essemus
II plur.
diversati, ae, a essetis
III plur.
diversati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
diversāre
II plur.
diversamĭni
FUTURO
II sing.
diversātor
III sing.
diversātor
II plur.
III plur.
diversantor
INFINITO
PRESENTE
diversāri
PERFETTO
Singolare:
diversatus, a, um esse
Plurale:
diversati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
diversatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
diversatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
diversans, antis
FUTURO
diversatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
diversatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
diversandi
Dativo:
diversando
Accusativo:
diversandum
Ablativo:
diversando
GERUNDIVO
diversor v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis