distendor - Diatesi passiva
(distendo, distendis, distendi, distentum, distendĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
distendor
II sing.
distendĕris, distendĕre
III sing.
distendĭtur
I plur.
distendĭmur
II plur.
distendimĭni
III plur.
distenduntur
IMPERFETTO
I sing.
distendēbar
II sing.
distendebāris, distendebāre
III sing.
distendebātur
I plur.
distendebāmur
II plur.
distendebamĭni
III plur.
distendebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
distendar
II sing.
distendēris, distendēre
III sing.
distendētur
I plur.
distendēmur
II plur.
distendemĭni
III plur.
distendentur
PERFETTO
I sing.
distentus o distensus, a, um sum
II sing.
distentus o distensus, a, um es
III sing.
distentus o distensus, a, um est
I plur.
distenti o distensi, ae, a sumus
II plur.
distenti o distensi, ae, a estis
III plur.
distenti o distensi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
distentus o distensus, a, um eram
II sing.
distentus o distensus, a, um eras
III sing.
distentus o distensus, a, um erat
I plur.
distenti o distensi, ae, a eramus
II plur.
distenti o distensi, ae, a eratis
III plur.
distenti o distensi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
distentus o distensus, a, um ero
II sing.
distentus o distensus, a, um eris
III sing.
distentus o distensus, a, um erit
I plur.
distenti o distensi, ae, a erimus
II plur.
distenti o distensi, ae, a eritis
III plur.
distenti o distensi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
distendar
II sing.
distendāris, distendāre
III sing.
distendātur
I plur.
distendāmur
II plur.
distendamĭni
III plur.
distendantur
IMPERFETTO
I sing.
distendĕrer
II sing.
distenderēris, distenderēre
III sing.
distenderētur
I plur.
distenderēmur
II plur.
distenderemĭni
III plur.
distenderentur
PERFETTO
I sing.
distentus o distensus, a, um sim
II sing.
distentus o distensus, a, um sis
III sing.
distentus o distensus, a, um sit
I plur.
distenti o distensi, ae, a simus
II plur.
distenti o distensi, ae, a sitis
III plur.
distenti o distensi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
distentus o distensus, a, um essem
II sing.
distentus o distensus, a, um esses
III sing.
distentus o distensus, a, um esset
I plur.
distenti o distensi, ae, a essemus
II plur.
distenti o distensi, ae, a essetis
III plur.
distenti o distensi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
distendĕre
II plur.
distendimĭni
FUTURO
II sing.
distendĭtor
III sing.
distendĭtor
II plur.
III plur.
distenduntor
PARTICIPIO
PERFETTO
distentus o distensus, a, um
INFINITO
PRESENTE
distendi
PERFETTO
Singolare:
distentus o distensus, a, um esse
Plurale:
distenti o distensi, ae, a esse
FUTURO
distentum esse o distensum esse
GERUNDIVO
distendendus, a, um
SUPINO
distentu o distensu
Vedi la forma attiva di questo lemma
distendor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis