dissŭor - Diatesi passiva


(dissŭo, dissŭis, dissui, dissutum, dissŭĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dissŭor
II sing.
dissŭĕris, dissŭĕre
III sing.
dissŭĭtur
I plur.
dissŭĭmur
II plur.
dissŭimĭni
III plur.
dissŭuntur
IMPERFETTO
I sing.
dissŭēbar
II sing.
dissŭebāris, dissŭebāre
III sing.
dissŭebātur
I plur.
dissŭebāmur
II plur.
dissŭebamĭni
III plur.
dissŭebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dissŭar
II sing.
dissŭēris, dissŭēre
III sing.
dissŭētur
I plur.
dissŭēmur
II plur.
dissŭemĭni
III plur.
dissŭentur
PERFETTO
I sing.
dissutus, –a, –um sum
II sing.
dissutus, –a, –um es
III sing.
dissutus, –a, –um est
I plur.
dissuti, –ae, –a sumus
II plur.
dissuti, –ae, –a estis
III plur.
dissuti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
dissutus, –a, –um eram
II sing.
dissutus, –a, –um eras
III sing.
dissutus, –a, –um erat
I plur.
dissuti, –ae, –a eramus
II plur.
dissuti, –ae, –a eratis
III plur.
dissuti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
dissutus, –a, –um ero
II sing.
dissutus, –a, –um eris
III sing.
dissutus, –a, –um erit
I plur.
dissuti, –ae, –a erimus
II plur.
dissuti, –ae, –a eritis
III plur.
dissuti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dissŭar
II sing.
dissŭāris, dissŭāre
III sing.
dissŭātur
I plur.
dissŭāmur
II plur.
dissŭamĭni
III plur.
dissŭantur
IMPERFETTO
I sing.
dissŭĕrer
II sing.
dissŭerēris, dissŭerēre
III sing.
dissŭerētur
I plur.
dissŭerēmur
II plur.
dissŭeremĭni
III plur.
dissŭerentur
PERFETTO
I sing.
dissutus, –a, –um sim
II sing.
dissutus, –a, –um sis
III sing.
dissutus, –a, –um sit
I plur.
dissuti, –ae, –a simus
II plur.
dissuti, –ae, –a sitis
III plur.
dissuti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
dissutus, –a, –um essem
II sing.
dissutus, –a, –um esses
III sing.
dissutus, –a, –um esset
I plur.
dissuti, –ae, –a essemus
II plur.
dissuti, –ae, –a essetis
III plur.
dissuti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dissŭĕre
II plur.
dissŭimĭni
FUTURO
II sing.
dissŭĭtor
III sing.
dissŭĭtor
II plur.
–
III plur.
dissŭuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
dissutus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
dissŭi
PERFETTO
Singolare:
dissutus, –a, –um esse
Plurale:
dissuti, –ae, –a esse
FUTURO
dissutum esse
GERUNDIVO
dissŭendus, –a, –um
SUPINO
dissutu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:DISSUOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis